Józefa Konstancja Sawicka, pseud. Ostoja, (ur. 1859 w Łopoczyźnie k. Grodna, zm. 23 grudnia 1920 w Warszawie) – polska pisarka, publicystka, tłumaczka.
Zaprzyjaźniona z Elizą Orzeszkową. Była nauczycielką literatury na warszawskich pensjach żeńskich, współorganizowała tajne nauczanie.
Zadebiutowała w 1881 roku opowiadaniem Ulicznik, opublikowanym na łamach „Prawdy”. Publikowała w pismach takich jak „Głos”, „Świt”, „Kraj” czy „Kurier Warszawski”.
Po raz pierwszy przetłumaczyła na język polski Czerwone i czarne Stendhala.
Twórczość Szkice i obrazki (1886) Nowele (1890, 1892) Królewna (1891) Powieści prawdziwe (1892) Wychowanka (1895) Nad morzem (z notatek turysty) (1903)
Przypisy
Bibliografia R. Skręt, Sawicka Józefa Konstancja (1859-1920), Polski Słownik Biograficzny, t. 35, Wrocław 1994, s. 298-300. M. Cz. Prz [Maria Czesława Przewóska], Ś. p. Józefa Sawicka (Ostoja), „Kurier Warszawski” 1920, nr 358, s. 3.
Linki zewnętrzne Twórczość Józefy Sawickiej w bibliotece Polona
Kategoria:Polscy prozaicy Kategoria:Urodzeni w 1859 Kategoria:Zmarli w 1920 Kategoria:Polscy pisarze pozytywizmu Kategoria:Polscy publicyści Kategoria:Polscy tłumacze literatury francuskojęzycznej