Henryk Józef Picheta (ur. 1 marca 1896 we Lwowie, zm. 20 kwietnia 1985 w Londynie) – oficer piechoty Wojska Polskiego i Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie, w 1962 mianowany pułkownikiem przez Prezydenta RP na uchodźstwie. Działacz niepodległościowy. Piłkarz i działacz piłkarski. Kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Syn Wojciecha i Łucji z Sandeckich, urodzony 1 marca 1896 we Lwowie. Od 1904 zamieszkiwał z rodzicami w kamienicy przy ul. Boimów 4 we Lwowie. Kształcił w C. K. V Gimnazjum we Lwowie, gdzie w 1907 ukończył I klasę, później był w II klasieWedług relacji samego Henryka Pichety w 1909 był uczniem C. K. VII Gimnazjum we Lwowie jednak sprawozdania szkolne nie potwierdzają, aby był uczniem tej szkoły (uczył się tam Kazimierz Picheta). Uczniem C. K. VIII Gimnazjum we Lwowie był Władysław Picheta, co potwierdzają sprawozdania szkolne.. W roku szkolnym 1911/1912 kształcił się I kursie szkoły zawodowej rzeźbiarstwa dekoracyjnego w C. K. Państwowej Szkole Przemysłowej we Lwowie. W 1909 zapisał się do I. Lwowskiego Klubu Piłki Nożnej we Lwowie (Czarni Lwów). Rok później zorganizował drużynę juniorów oznaczoną numerem IV (w jej składzie byli m.in. Henryk Bilor i W. Picheta). Od września 1913 do sierpnia 1914 działał w Związku Strzeleckim we Lwowie.

Po wybuchu I wojny światowej wyruszył w szeregach kompanii Juliusza Zulaufa ze Lwowa do Krakowa. Od 6 sierpnia 1914 służył w szeregach Legionów Polskich w szeregach 1 pułku piechoty. Wiosną 1915 przebywając w rezerwie pułku w Nidzie współtworzył legionową drużynę piłkarską, działającą w późniejszych latach także w Modlinie i Pomiechówku (w jej składzie grali m.in. Józef Garbień, Jan Baran; zespół przestał istnieć w 1917 wskutek internowania legionistów w Szczypiornie oraz wcieleń do c.k. armii). Później działał w Polskiej Organizacji Wojskowej i pełnił funkcję komendanta obwodowego POW w Siedlcach.

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości, 11 listopada 1918 został przyjęty do Wojska Polskiego. W stopniu podchorążego został dowódcą 2 kompanii w obwodzie siedleckim powołanego w listopadzie 1918 Siedleckiego Okręgowego Pułku Piechoty. W szeregach tego pułku uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej. Za swoje czyny wojenne otrzymał Order Virtuti Militari. W tej jednostce także propagował piłkę nożną, w 1921 był twórcą drużyny Klubu 22 p.p., występującej w klasie A Okręgu Mazowieckiego, będąc w jej składzie prawoskrzydłowym i pełniąc funkcję kapitana. W sezonie 1927 z drużyną WKS 22 pp Siedlce wygrał sezon Klasy A Okręgu Warszawskiego, uzyskując awans do Ligi Okręgowej Lubelskiej edycji 1928 (nie wystąpił z nim wskutek odejścia z Siedlec).

W wojsku został awansowany na stopień kapitana piechoty ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. W latach 20. i 30. był oficerem 22 pułku piechoty, powstałego z macierzystej jednostki i stacjonującego w Siedlcach. W jednostce pełnił stanowisko dowódcy kompanii i dowódcy batalionu. W listopadzie 1927 został przeniesiony do 11 pułku piechoty w Tarnowskich Górach na stanowisko oficera Przysposobienia Wojskowego. Został awansowany na stopień majora piechoty ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1928. W marcu 1931 został przesunięty na stanowisko dowódcy batalionu. W tym miejscu także kontynuował działalność piłkarską w Okręgu Śląskim Piłki Nożnej. W czerwcu 1934 został przeniesiony do Powiatowej Komendy Uzupełnień Kowel na stanowisko komendanta. W 1939 roku pełnił służbę w Komendzie Rejonu Uzupełnień Kołomyja II na stanowisku komendanta rejonu uzupełnień.

Uczestniczył w kampanii wrześniowej. Po 1942 znalazł się wraz z żoną w Palestynie; ich synowie także byli wojskowymi. Został oficerem Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie. Pozostał na emigracji w Wielkiej Brytanii. Był członkiem Kapituły Krzyża Orderu Wojennego Virtuti Militari, powołany 7 marca 1960. W 1962 Prezydent RP mianował go pułkownikiem w korpusie oficerów piechoty. Zmarł 20 kwietnia 1985 w Londynie.

thumb|Tablica upamiętniająca Henryka Pichety w Kwaterze I Samodzielnej Brygady Spadochronowej na Powązkach Wojskowych w Warszawie Był żonaty z Haliną (zm. 1962), działaczką Zjednoczenia Polek na Emigracji. Miał dwóch synów: Zdzisława (ur. 17 października 1922) i Wacława (ur. 24 czerwca 1924). Jego szwagrem był podpułkownik Apolinary Żebrowski.

W Kwaterze I Samodzielnej Brygady Spadochronowej na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie została ustanowiona tablica upamiętniająca Henryka Pichetę.

Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 1683 – 28 lutego 1921 Krzyż Niepodległości – 24 października 1931 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski – 3 maja 1961 „za zasługi położone w pracy w polskich organizacjach wojskowych” Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski – 11 listopada 1956 „za zasługi w pracy społecznej i niepodległościowej” Krzyż Walecznych „za czyny męstwa i odwagi wykazane w bojach toczonych w latach 1918-1921” – czterokrotnie Krzyż Walecznych „za czyny męstwa i odwagi wykazane w wojnie rozpoczętej 1 września 1939 roku” – dwukrotnie Złoty Krzyż Zasługi – dwukrotnie (po raz drugi 3 maja 1963) Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Odznaki honorowe zawodnika i działacza piłkarskiego w Okręgu Śląskim

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Członkowie Kapituły Orderu Virtuti Militari (władze RP na uchodźstwie) Kategoria:Dowódcy batalionów 11 Pułku Piechoty (II RP) Kategoria:Komendanci Obwodów POW Kategoria:Komendanci uzupełnień II Rzeczypospolitej Kategoria:Majorowie piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Ludzie urodzeni we Lwowie Kategoria:Ludzie związani z Siedlcami Kategoria:Ludzie związani z Tarnowskimi Górami Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (władze RP na uchodźstwie) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (władze RP na uchodźstwie) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (sześciokrotnie) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (władze RP na uchodźstwie) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921 Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (władze RP na uchodźstwie) Kategoria:Oficerowie 22 Pułku Piechoty (II RP) Kategoria:Oficerowie piechoty Polskich Sił Zbrojnych Kategoria:Polscy piłkarze Kategoria:Polscy działacze piłkarscy Kategoria:Pułkownicy mianowani przez władze RP na uchodźstwie po 1947 Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1896 Kategoria:Zmarli w 1985 Kategoria:Żołnierze I Brygady Legionów Polskich Kategoria:Żołnierze piechoty Legionów Polskich Kategoria:Żołnierze Wojska Polskiego na emigracji w Wielkiej Brytanii po II wojnie światowej