Kazimierz Kiwała (ur. 16 października 1883 we Lwowie, zm. 30 kwietnia 1940 w Katyniu) – podpułkownik piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Jakuba i Marii ze Stojów, urodzony 16 października 1883 we Lwowie. Absolwent Wydziału Prawa i Administracji UJ. W czasie I wojny światowej walczył w szeregach c. k. Obrony Krajowej. W 1915 roku dostał się do niewoli rosyjskiej. Na stopień podporucznika rezerwy został mianowany ze starszeństwem z 1 lipca 1915 roku. Jego oddziałem macierzystym był Pułk Strzelców Nr 32.
W 1918 roku został przyjęty do Wojska Polskiego z zatwierdzeniem posiadanego stopnia podporucznika. W czasie wojny z bolszewikami walczył w szeregach 15 pułku piechoty „Wilków”. W 1920 roku został mianowany porucznikiem. 28 lutego 1921 roku został odznaczony orderem „Virtuti Militari” V klasy, a we wniosku o jego nadanie, napisano m.in.:3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 394. lokatą w korpusie oficerów piechoty, a jego oddziałem macierzystym był nadal 15 pułk piechoty „Wilków”. 10 lipca 1922 roku został zatwierdzony na stanowisku dowódcy batalionu. W 1923 roku był dowódcą III batalionu, a w następnym roku dowódcą I batalionu. W 1925 roku był kwatermistrzem pułku. W 1926 roku przeniesiony do 34 pułku piechoty w Białej Podlaskiej. 12 kwietnia 1927 roku został awansowany do stopnia podpułkownika ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1927 roku i 13. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Następnie został przeniesiony macierzyście do kadry oficerów piechoty z równoczesnym przydziałem na stanowisko oficera placu Biała Podlaska. 12 marca 1929 roku został przeniesiony do Powiatowej Komendy Uzupełnień Biała Podlaska na stanowisko pełniącego obowiązki komendanta. Z dniem 1 września 1931 roku został zwolniony z zajmowanego stanowiska i skierowany na urlop, a z dniem 31 października tego roku przeniesiony w stan spoczynku. W 1934 roku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Warszawa Miasto III. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr I. Był wówczas „przewidziany do użycia w czasie wojny”. Od 1931 roku do czasu wybuchu II wojny światowej był dowódcą 4. Batalionu Junackich Hufców Pracy w Pyzdrach.
22 września 1939 roku, po agresji ZSRR na Polskę, w rejonie miejscowości Werba dostał się do niewoli sowieckiej. Od 22 do 28 października 1939 roku początkowo był przetrzymywany w obozie w Putywlu, skąd w listopadzie 1939 roku przeniesiono go do obozu jenieckiego w Kozielsku. 28 kwietnia 1940 roku został przekazany do dyspozycji naczelnika Zarządu NKWD Obwodu Smoleńskiego – lista wywózkowa 052/4 z 27 kwietnia 1940 roku. 30 kwietnia 1940 roku został zamordowany w Katyniu przez funkcjonariuszy Obwodowego Zarządu NKWD w Smoleńsku oraz pracowników NKWD przybyłych z Moskwy na mocy decyzji Biura Politycznego KC WKP(b) z 5 marca 1940 roku. Pogrzebano go w Lesie Katyńskim, gdzie od 28 lipca 2000 roku mieści się oficjalnie Polski Cmentarz Wojenny w Katyniu. W miejscu tym prowadzone były ekshumacje i prace archeologiczne, jednak Kazimierz Kiwała nie został zidentyfikowany. W Archiwum Robla w pakiecie 01746-01, wymieniony pod adresem „Warszawa, Pogodna 2, m. 9”, na kartce znalezionej przy szczątkach Józefa Piskorza.
Kazimierz Kiwała był żonaty z Władysławą z Kończyckich. Mieszkał przy ul. Pogodnej 2/9 w Warszawie.
5 października 2007 roku minister obrony narodowej Aleksander Szczygło mianował go pośmiertnie na stopień pułkownikaDecyzja Nr 439/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 5 października 2007 roku w sprawie mianowania oficerów Wojska Polskiego zamordowanych w Katyniu, Charkowie i Twerze na kolejne stopnie oficerskie. Decyzja nie została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym MON.. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007 roku w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 1796 (28 lutego 1921) Krzyż Walecznych (trzykrotnie) Złoty Krzyż Zasługi (18 lutego 1939) „za zasługi w służbie wojskowej”. Srebrny Medal Waleczności 1 klasy (Austro-Węgry)
Zobacz też jeńcy polscy w niewoli radzieckiej (od 1939 roku) obozy NKWD dla jeńców polskich ofiary zbrodni katyńskiej – zamordowani w Katyniu
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu Jagiellońskiego (okres zaborów) Kategoria:Jeńcy polscy obozu przejściowego w Putywlu Kategoria:Jeńcy polscy w niewoli radzieckiej (kampania wrześniowa) Kategoria:Komendanci uzupełnień II Rzeczypospolitej Kategoria:Kwatermistrzowie 15 Pułku Piechoty „Wilków” Kategoria:Ludzie urodzeni we Lwowie Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (trzykrotnie) Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie Wojska Polskiego zamordowani w Katyniu Kategoria:Pochowani na Polskim Cmentarzu Wojennym w Katyniu Kategoria:Podpułkownicy piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Polacy – oficerowie cesarsko-królewskiej Obrony Krajowej Kategoria:Polacy – żołnierze cesarsko-królewskiej Obrony Krajowej w I wojnie światowej Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Waleczności Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1883 Kategoria:Zmarli w 1940 Kategoria:Żołnierze austro-węgierscy w niewoli rosyjskiej w czasie I wojny światowej