Nikołaj Iwanowicz Piejko (; ur. w Moskwie, zm. 1 lipca 1995 tamże) – radziecki kompozytor i pedagog muzyczny.
Życiorys W latach 1933–1940 studiował w Konserwatorium Moskiewskim u Gienricha Litinskiego, Nikołaja Rakowa i Nikołaja Miaskowskiego. Następnie od 1942 do 1959 roku był wykładowcą tej uczelni. Od 1954 roku wykładał także w moskiewskim Instytucie im. Gniesinych, gdzie od 1975 roku kierował katedrą kompozycji. Był członkiem komitetu redakcyjnego narodowego wydania dzieł Nikołaja Rimskiego-Korsakowa. Przyjaźnił się z Dmitrijem Szostakowiczem i Wissarionem Szebalinem. Jako jeden z nielicznych radzieckich wykładowców pozostał otwarty na prądy artystyczne zachodnioeuropejskiej awangardy i zapoznawał z nimi swoich studentów. Jego uczniami byli m.in. Edison Denisow i Sofija Gubajdulina.
Otrzymał Nagrodę Stalinowską za I Symfonię (1949) i Suitę mołdawską (1951).
Twórczość Twórczość kompozytorska Piejki, osadzona w tradycjach rosyjskich, utrzymana jest w idiomie neoklasycznym. Kompozytor uprawiał wielkie formy orkiestrowe, muzykę kameralną i wokalną. W swojej twórczości wykorzystywał nawiązania do muzyki ludowej. W okresie stalinizmu podporządkował się wymaganiom realizmu socjalistycznego.
Wybrane kompozycje (na podstawie materiałów źródłowych)
Przypisy
Linki zewnętrzne Пейко Николай Иванович (МГК им. Чайковского) Пейко Николай Иванович (1916–1995)
Kategoria:Absolwenci Konserwatorium Moskiewskiego Kategoria:Członkowie Związku Kompozytorów ZSRR Kategoria:Kompozytorzy XX wieku Kategoria:Laureaci Nagrody Stalinowskiej Kategoria:Ludzie urodzeni w Moskwie Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Domodiedowskim w Moskwie Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonego Sztandaru Pracy Kategoria:Radzieccy kompozytorzy Kategoria:Radzieccy kompozytorzy muzyki filmowej Kategoria:Rosyjscy kompozytorzy operowi Kategoria:Rosyjscy pedagodzy muzyczni Kategoria:Urodzeni w 1916 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Konserwatorium Moskiewskiego Kategoria:Zasłużeni Działacze Sztuk RFSRR Kategoria:Zmarli w 1995