Śląski Inspektorat Okręgowy Straży Celnej – jednostka organizacyjna Straży Celnej pełniąca służbę ochronną na granicy polsko-niemieckiej w latach 1927–1928.
Formowanie i służba graniczna W lipcu 1927 roku przeprowadzono reorganizację Straży Celnej. Zniesiono instytucje starszych inspektorów Straży Celnej, istniejące przy dyrekcjach ceł i a powołano w ich miejsce inspektoraty okręgowe Straży Celnej. Śląski Inspektorat Okręgowy Straży Celnej obejmował granicę od styku z inspektoratem wielkopolskim leżącym w rejonie miejscowości Siemianowice i Chruścin i dalej na południe aż do granic Polski, Czechosłowacji i Niemiec. Długość odcinka wynosiła 297 km.
Rozporządzeniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Ignacego Mościckiego z 22 marca 1928 roku, do ochrony północnej, zachodniej i południowej granicy państwa, a w szczególności do ich ochrony celnej, powoływano z dniem 2 kwietnia 1928 roku Straż Graniczną. Śląski Inspektorat Okręgowy Straży Celnej przeorganizowany został na Śląski Inspektorat Okręgowy Straży Granicznej.
Funkcjonariusze inspektoratu W skład inspektoratu okręgowego etatowo wchodziło osiem osób, w tym czterech oficerów. Był to jeden starszy inspektor, dwóch starszych komisarzy, jeden komisarz, jeden starszy przodownik, jeden przodownik i dwóch strażników: kierownik inspektoratu – mjr Wacław Budrewicz adiutant – komisarz Jan Koszykiewicz oficer wywiadu – komisarz Gustaw Sebrat kwatermistrz – Wiktor Skrzypka
Struktura organizacyjna Organizacja inspektoratu w 1927 roku: komenda – Katowice Inspektorat Graniczny Straży Celnej „Cieszyn” Inspektorat Graniczny Straży Celnej „Piaśniki” Inspektorat Graniczny Straży Celnej „Praszka” Inspektorat Graniczny Straży Celnej „Rybnik” Inspektorat Graniczny Straży Celnej „Tarnowskie Góry”
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Śląski Inspektorat Okręgowy Straży Celnej Kategoria:Formacje graniczne w Katowicach