Melodia mgieł nocnych – wiersz Kazimierza Przerwy-Tetmajera, pochodzący – podobnie jak Hymn do Nirwany – z tomiku Poezje. Seria druga, opublikowanego w 1894. Liryk został opatrzony podtytułem Nad Czarnym Stawem Gąsienicowym. Utwór jest napisany czternastozgłoskowcem w metrum anapestycznym.
Cicho, cicho, nie budźmy śpiącej wody w kotlinie, lekko z wiatrem pląsajmy po przestworów głębinie... Okręcajmy się wstęgą naokoło księżyca, co nam ciała przezrocze tęczą blasków nasyca, i wchłaniajmy potoków szmer, co toną w jeziorze, i limb szumy powiewne, i w smrekowym szept borze, pijmy kwiatów woń rzeźwą, co na zboczach gór kwitną, dźwięczne, barwne i wonne, w głąb wzlatujmy błękitną.
Wiersz melodia mgieł nocnych uchodzi za utwór typowo impresjonistyczny. Jest on często przywoływany jako przykład synestezji, rozumianej jako estetyczne oddziaływanie na wszystkie zmysły.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Twórczość Kazimierza Przerwy-Tetmajera Kategoria:Utwory literackie z 1894 Kategoria:Utwory literackie napisane czternastozgłoskowcem