Błagorodnyj – radziecki niszczyciel projektu 56, zmodyfikowany według projektu 56PŁO. W służbie od 18 lipca 1957 do 25 kwietnia 1989 roku, aktywny głównie na Morzu Śródziemnym.
Budowa i opis techniczny
Budowa i stan pierwotny „Błagorodnyj” został zbudowany (pod numerem 1207) w Stoczni im. 61 Komunardów w Mikołajowie, stępkę położono 5 marca 1955 roku. Okręt został zwodowany 30 sierpnia 1956 roku, służbę rozpoczął 18 lipca 1957 roku.
Niszczyciel charakteryzował się całkowitą długością 126 metrów (117,9 m na linii wodnej), szerokość wynosiła 12,76 metra, zaś zanurzenie maksymalnie 4,2 metra. Wyporność jednostki to: 2667 ton (standardowa), 2949 ton (normalna) i 3249 ton (pełna).
Napęd stanowiły 2 turbiny parowe TW-8 o mocy 72 000 KM oraz 4 kotły parowe wodnorurkowe KW-76. Jednostka rozwijała prędkość maksymalną 38 węzłów. Przy 14 węzłach mogła ona pokonać 3850 mil morskich.
Uzbrojenie artyleryjskie okrętu składało się z 2 podwójnych dział SM-2-1 kalibru 130 mm L/58 i 4 poczwórnie sprzężonych działek przeciwlotniczych SM-20 ZIF kalibru 45 mm L/76. Niszczyciel dysponował 6 miotaczami bomb głębinowych Burun. Uzbrojenie torpedowe stanowiły 2 pięciorurowe wyrzutnie kalibru 533 mm. Okręt mógł zabierać na pokład również miny morskie.
Załogę okrętu stanowiło 284 ludzi, w tym 19 oficerów.
Modyfikacje Okręt zmodernizowano zgodnie z projektem 56PŁO – prace prowadzano od stycznia 1963 do grudnia 1964 roku w stoczni Siewmorzawod Nr 201 w Sewastopolu.
Zmiany wprowadzono głównie w uzbrojeniu okrętu. Dziobową wyrzutnię torpedową przystosowano do walki z okrętami podwodnymi, rufową wyrzutnię zdemontowano. Zamiast miotaczy bomb głębinowych Burun zamontowano 4 rakietowe miotacze RBU-2500.
W trakcie remontu, już po głównej modernizacji, jako broń przeciwko rakietom lecącym na niskim pułapie, na okręcie zamontowano 2 lub 4 podwójne automatyczne działka 2M-3M kalibru 25 mm.
Opisane zmiany zwiększyły wyporność okrętu o ok. 450 ton oraz obniżyły maksymalną prędkość jednostki do około 34 węzłów. Zmniejszyła się również liczba załogantówRadziemski podaje ogólne charakterystyki dla niszczycieli projektu 56PŁO, w poszczególnych przypadkach mogły zachodzić odchylenia ze względu na różnice w modyfikacjach jednostek..
Służba „Błagorodnyj” rozpoczął służbę w składzie Floty Czarnomorskiej. Działał głównie na Morzu Śródziemnym. W 1959 roku, z zaokrętowanym dowódcą WMF Siergiejem Groszkowem, przeprowadzał rozpoznanie wybrzeży Albanii pod kątem lokalizacji bazy okrętów podwodnych. Rok później brał udział w ewakuacji z portu Vlora radzieckich specjalistów. W czerwcu 1967 roku wspierał siły syryjskie w związku z wojną sześciodniową. W kwietniu 1970 roku brał udział w manewrach Okiean. W sierpniu 1978 roku pełnił służbę bojową w Zatoce Gwinejskiej. Zderzył się z Okrętem hydrograficznym „Pamiat’ Merkurija” 21 marca 1980 roku. Podczas wizyt zagranicznych odwiedził Albanię, Syrię, Gwineę, Benin, Angolę, Tunezję i Jugosławię.
Skreślony z listy okrętów 25 kwietnia 1989 roku, sprzedany na złom i odholowany do Portugalii w 1993 roku.
Okręt nosił kolejno numery burtowe: 106, 79, 349, 353, 343, 352, 356, 513, 355, 511, 630, 519, 671 i 541.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Nazwy rosyjskich i radzieckich okrętów Kategoria:Niszczyciele projektu 56 Kategoria:Okręty zbudowane w stoczni Mykołajiwśkyj sudnobudiwnyj zawod