Elwro 700 Solum – mikrokomputer edukacyjny zaprojektowany na konkurs Ministerstwa Oświaty i Wychowania. Obok zwycięskiego komputera Elwro 800 Junior, był jednym z 3 kandydatów na komputer edukacyjny. Można go określić jako komputer pośredni: w odróżnieniu od Meritum miał mieć zgodność z ZX Spectrum, a w przeciwieństwie do Elwro 800 Junior miał znacznie zmienione rozwiązania techniczne i nie był w pełni zgodny z angielskim mikrokomputerem. O przegranej w konkursie zdecydował również brak funkcjonalności sieciowych, czyli w konsekwencji brak dostępu do pamięci dyskowych (wtedy kosztownych) i np. drukarki.

Dane techniczne Procesor U880 (UB880D)http://dlibra.itl.waw.pl/dlibra-webapp/Content/1326/Biuletyn-Inf-1986_nr3-4.pdf (odpowiednik Z80) 2,5 MHz RAM: 16 kB lub 32 kB lub 48 kB ROM: 8 kB lub 12 kB lub 16 kB Grafika: 192 × 256 (* tylko w nieprodukowanej wersji Solum G) Tekst: 24 × 32 Wbudowane języki: ZX BASIC Współpraca z odbiornikiem telewizyjnym (III zakres OIRT) Tworzenie lokalnych sieci poprzez łącze szeregowe V.24 i opcjonalny styk S2

Wersje mikrokomputera Mikrokomputery SOLUM serii ELWRO 700: ekonomiczna – SOLUM E – ELWRO 701, graficzna SOLUM G – ELWRO 702, terminalowa SOLUM T – ELWRO 703.

Według powyższej kolejności mają ROM/RAM: 8/16, 12/32, 16/48 kB.

Wszystkie miały klawiaturę alfanumeryczną w układzie QWERTY z alfabetem polskim i dodatkowymi klawiszem i funkcyjnymi. W języku BASIC poszczególne klawisze zostały dodatkowo opisane nazwami komend i funkcji standardowych tego języka. Obsługiwana drukarka np. mozaikowa D 100 produkcji ZMP MERA-BŁONIE. Dodatkowo SOLUM T ma łącze szeregowe V24, a pozostałe wersje mogą być opcjonalnie wyposażone w styk S2. Wymiary razem z zasilaczem (w obudowie) 450x320x90 mmBiuletyn Techniczno-Informacyjny MERA, Nr 7-8 (277-278), Warszawa 1985, s. 34.

Sterownik CRT zbudowano w oparciu o układ 6895Informatyka Nr 5, Warszawa, Sigma 1985, s. 23..

Elwro 700 Solum miał wygląd zewnętrzny zbliżony do Elwro 800 Junior.

Opracowanie ELWRO 700 Solum stworzony został przez zespół fabryczny ELWRO (dzieło brygady racjonalizatorów koła Stowarzyszenia Elektryków Polskich w WZE ELWRO), przy udziale konstruktorów z Politechniki Wrocławskiej. Wykorzystano elementy krajowe lub produkowane w krajach RWPG. ELWRO-700 Solum konstrukcją przypomina ZX Spectrum. Dodając polskie znaki literowe, zachowano przy okazji wieloznaczność klawiszy. Rozbudowano interpreter Basica o funkcje ułatwiające edycję programów, przenoszenie bloków pamięci, definiowanie nowych znaczeń klawiszy. Komputer miał umożliwiać wykonanie przeznaczonych dla ZX Spectrum programów wczytywanych z magnetofonu kasetowego. Natomiast w praktyce skomplikowane programy, korzystające z procedur zawartych w pamięci ROM funkcjonowały z perturbacjami lub wcale. Powodem była dość głęboka ingerencja konstruktorów w interpreter języka Basic ZX Spectrum. W czasie prezentacji komputer nie miał jeszcze dopracowanych układów komunikacji ze stacją dysków elastycznych oraz nie umożliwiał współpracy z siecią komputerową.

Test zgodności z ZX Spectrum Podczas dokonywania przeglądu komputerów, na potrzeby konkursu Ministerstwa Oświaty i Wychowania, dokonano testu zgodności z oprogramowaniem dla ZX Spectrum. Próba została dokonana na programie PTI Logo z 1986 roku. Program dał się wczytać, ale nie uruchomić, wskutek dokonania pewnych przeróbek w ROMie. Uznano za nonsensowne zaprojektowanie Elwro 700 Solum jako odpowiednika ZX Spectrum głównie w formie programowania w języku BASIC.

Zalety Elwro 700 Solum W czasie „sądu technicznego” (nazwy czasopisma Komputer dla oceny przez ekspertów ministerstwa) uznano za zaletę większą łatwość we wdrożeniu do produkcji. Uznano, że jest bardziej przygotowany technologicznie niż Elwro 800 Junior, a wdrożenie tego drugiego wiąże się z opóźnieniem nie przekraczającym 3-6 miesięcy w stosunku do konkurenta.

Za zaletę można uznać także przewidywaną stosunkowo niską cenę – 100 000 złotych (w 2017 9 466,81 zł), podczas gdy wówczas ZX Spectrum kosztował 280 tysięcy złotych. Dla porównania w tamtych czasach Elwro 800 Junior kosztował 250 tys. zł, stacja dysków 400 000 zł, drukarka 280 tys. zł. Z racji szybszego planowanego wdrożenia do produkcji w 1986 na rynku miało znaleźć się 10 000 sztuk, a w kolejnych latach więcej.

Plusem Soluma względem 800 miało być też oparcie głównie na częściach produkcji krajowej.

Procesor U880 jest procesorem zgodnym z Z80. Natomiast nie jest to pełna zgodność. Brakuje ustawienia flagi CY w rozkazie OUTI (kiedy L dąży do/staje się zero) i ma inne zachowanie ukrytego rejestru szyny widziane przez nieudokumentowane flagi F3 i F5. Procesory były produkowane w latach 70 i 80 XX wieku, przez zakłady Funkwerk Erfurt (FWE), później nazwane VEB Mikroelektronik „Karl Marx” (z Erfurt) w skrócie MME.

Produkcja Wykonano co najmniej jeden egzemplarz wersji ekonomicznej. Prawdopodobnie też kilka modeli konstrukcyjnych. Prace nad egzemplarzami miały być zakończone w 1986 rokuBajtek 1/86 str. 7.. Niektóre źródła (jak Foreign Broadcast Information Service) twierdzą, że komputery Elwro 700 zostały wyprodukowane w dużej ilości sztuk, chociaż w innych wydania stwierdzają, że nie został dopuszczony do produkcji masowej. Oceniano również, że zapotrzebowanie systemów mikroprocesorowych (w tym mikrokomputery – Meritum, ComPAN8, ComPAN16, ZAPK8, KRAK16, ELWRO 600, ELWRO 800, ELWRO 700, RTPS 8/16) na układy scalone wyniesie około 23 tysięcy na rok (do połowy roku 1994), później 46 tysięcy na rok (do ok. roku 2000)

Mimo braku dostępności na rynku komercyjnym komputer był reklamowany w czasopiśmie „Komputer” (numer 2 1986).

Przypisy

Bibliografia Czasopismo „Komputer” nr 6, 1986 Junior Story Miesięcznik Komputer, nr 2, maj 1986 Elwro 700 solum Dziennik Miłośnika Polskich Komputerów Speccy wiki Retropages Hu Zdjęcie Elwro 700 Solum

Kategoria:Komputery Elwro Kategoria:Komputery domowe