thumb|240px|Loszki rasy puławskiej thumb|240px|Leżąca świnia rasy puławskiej Puławska (d. gołębska) – polska rasa świni domowej.
Historia Początki rasy datują się na początek XX wieku. W roku 1926 w Stacji Zootechnicznej Państwowego Instytutu Naukowego Gospodarstwa Wiejskiego w Borowinie podjęto systematyczne prace nad udoskonalaniem świń gołębskich – stada zakupionego w miejscowości Gołąb, będącego mieszańcami prymitywnych świń miejscowych, głównie ras polskiej kłapouchej i polskiej ostrouchej z importowaną rasą berkshire. Pracom przewodniczył profesor Zdzisław Zabielski. Popularność świni gołębskiej stopniowo rosła – największe skupiska hodowlane znajdowały się między Puławami a Dęblinem oraz w rejonie Kocka, Michowa i Kamionek. W 1935 roku rasa została spopularyzowana w siedmiu powiatach województwa lubelskiego, a do 1951 rozprzestrzeniła się na Mazowszu i Śląsku. W 1951 przyjęto nazwę ekotypu – puławska (wcześniej była to gołębska), a także podjęto decyzję o przekształceniu go w bardziej mięsny, poprzez dolew krwi rasy wielkiej białej angielskiej (typ bekonowy) i rasy berkshire. Największy rozwój rasy nastąpił w latach 1950–1960. W 1960 lochy stanowiły 9,8% polskiego stada loch zarodowych. Potem rasa ulegała redukcji, szczególnie gwałtownej pod koniec lat 80. XX wieku. Przyczyną było zwiększone zainteresowanie rasami bardziej mięsnymi. W 1997 roku populacja spadła do 86 loch i 10 knurów stadnych. Subsydia rządowe i wdrożony program ochronny wpłynęły na ustabilizowanie tej liczbyRobert Eckert, Grzegorz Żak, Ochrona zasobów genetycznych świń ras rodzimych – stan hodowli i wyniki oceny za rok 2014, Instytut Zootechniki – Państwowy Instytut Badawczy, Kraków, 2015, s. 3–6, ISSN 2300-3294.
Pewne partie ciężkich tuczników zakupiono do Hiszpanii z przeznaczeniem do produkcji szynek długodojrzewających. Rynek ten jednak oczekiwał mięsa znacznie bardziej otłuszczonego i współpraca nie była kontynuowana. Od 2010 rozpoczęto współpracę z siecią marketów Auchan. Mięso świń rasy puławskiej sprzedawano tam jako towar delikatesowy.
Charakterystyka Rasa puławska reprezentuje typ tłuszczowo-mięsny, o szybkim tempie wzrostu. Maciora rodzi średnio 9–12 prosiąt w miocie. Mięso ma wysokie walory smakowe i jakościowe, w szczególności przydatne do wytwarzania regionalnych produktów mięsnych. 28 maja 2009 wpisana została na polską listę produktów tradycyjnych pod nazwą świnia rasy puławskiejMinisterstwo Rolnictwa, Świnia rasy puławskiej.
Wzorzec rasy Wzorzec historycznie ukształtowany: maść łaciata, czarno-biała, plamy nieregularnie rozmieszczone (czarne nie powinny przekraczać 70% powierzchni skóry), przy dopuszczeniu umaszczenia czarno-biało-rudego, głowa nieduża, w partii czołowej szeroka, ryj niezbyt długi i prosty, uszy stojące, niezbyt duże, w miarę upływu lat wiotczejące i pochylające się ku przodowi, tułów średnio długi, kończyny mocne, pionowe, zad mocny i szeroki, szynki średniej długości, uwypuklone, temperament żywy ale łagodny, nieagresywny w stosunku do innych zwierząt w stadzie, masa ciała lochy: 200–280 kg, masa ciała knura: 250–350 kg.
Przypisy
Kategoria:Zwierzęta hodowlane świnia rasy puławskiej Kategoria:Rasy świń Kategoria:Puławy