Ostatni prorok – poemat młodopolskiego poety Jerzego Żuławskiego. Utwór został napisany strofą pięciowersową, rymowaną ababb, układaną trzynastozgłoskowcem.
Tedy boży duch we śnie uderzył mnie w głowę, a gdym oczy otworzył przelękniony srodze, zobaczyłem przed sobą zjawisko ogniowe i słyszałem głos grzmiący w powietrza pożodze: »Powstań! dosyć już spałeś! oto Ja przychodzę!«
Więc zerwałem się z łoża, trąc oczy oślepłe zbytnim blaskiem i widma postacią rumianą; a gdy serce w mej piersi z przestrachu zakrzepłe bić znów jęło, pytałem, zginając kolano: — Co zacz jesteś, o Panie! i jakie Twe miano?
Przypisy
Kategoria:Twórczość Jerzego Żuławskiego Kategoria:Utwory literackie z 1898 Kategoria:Utwory literackie napisane trzynastozgłoskowcem Kategoria:Utwory literackie napisane strofą pięciowersową