Bez tytułu – poemat młodopolskiego poety Jerzego Żuławskiego. Utwór jest napisany nierymowanym klasycznym trzynastozgłoskowcem ze średniówką po sylabie siódmej. Zalicza się do nurtu poezji miłosnej. Został ogłoszony w IV tomie Poezji Żuławskiego z 1908.
Całą noc o twych ustach myślałem: są świeże, dziwnie świeże i wonne, choć taki je trawi pożar, chociaż tak wielu już je całowało... Czyżby po nich, jak gdyby po płycie z marmuru, ogień się tylko ślizgał, przeniknąć niezdolny?.. Czyżby dotąd nie przyszedł ten, co ślad płomienny, piętno życia niestarte wypali w ich róży, łamiąc ust twych dziewictwo marmurowe? Może przyjdzie dopiero... Przyjdzie. Lecz nie ja to będę... Wiesz, co Heine powiedział? »Gdybym spotkał w boru tego szczęśliwca...« Znasz to. Lecz to się tak mówi...
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Twórczość Jerzego Żuławskiego Kategoria:Utwory literackie z 1902 Kategoria:Utwory literackie napisane wierszem białym Kategoria:Utwory literackie napisane trzynastozgłoskowcem