thumb|Tarcza herbowa języka Francji (po lewej) oraz Wielkiego Mistrza Pierre d’Aubusson (po prawej) na ścianie Zajazdu Francuskiego w Rodos Język lub mowa (, ) – był to dział Zakonu św. Jana z Jerozolimy (znanego też jako Zakon Joannitów), utworzony dla celów administracyjnych, istniejący pomiędzy rokiem 1319 a 1798. Określenie to dotyczyło etnolingwistycznego podziału geograficznego członków zakonu i jego posiadłości. Każdy język posiadał zajazd (auberge) jako swoją kwaterę główną, niektóre z nich przetrwały do czasów dzisiejszych (w Rodos, Birgu i Valletcie).

Historia Zakon Rycerzy Szpitalników zaczął nabierać cech państwa po nabyciu na początku XIV wieku Rodos i pobliskich wysp. Podział Zakonu na langues zainicjowany został w roku 1319 podczas obrad Kapituły Generalnej w Montpellier. Każdy z języków podzielony był na priories lub grand priories, bailiwicks i commanderies.

Przywódca każdego langue był znany jako pilier. Zarządcy priories, bailiwicks i commandries otrzymywali tytuł „Knight Grand Cross” i byli upoważnieni do zasiadania, razem z piliers, w Zgromadzeniu Generalnym Zakonu. Oprócz tego przywódca każdego z języków miał własny rodzaj obowiązku wewnątrz Zakonu: francuskiego był „Szpitalnikiem” (Hospitaller), włoskiego „Admirałem Floty Zakonu”, angielskiego „Dowódcą Lekkiej Kawalerii”.

Główna kwatera każdego langue znana była jako auberge (). Zajazdy zostały zbudowane po raz pierwszy w mieście Rodos w późnym Średniowieczu. Po przeniesieniu się Zakonu na Maltę w roku 1530, w latach 1530.–1550. zajazdy zbudowano w Birgu, a następnie, począwszy od lat 1570., w Valletcie.

Podział langues W XIV wieku, kiedy zbudowany został system języków, rycerze Zakonu podzieleni byli na siedem langues, w zależności od terenu pochodzenia: Langues Owernii, Francji i Prowansji gromadziły rycerzy z terenu dzisiejszej północnej i środkowej Francji, zachodniej Szwajcarii i północno-zachodnich Włoch Langue Aragonii gromadził rycerzy z terenów dzisiejszego półwyspu Iberyjskiego (Hiszpania, Portugalia i Gibraltar) oraz Andorry i południowej Francji Langue Włoch gromadził rycerzy z terenów dzisiejszych Włoch, Korsyki i Dalmacji Langue Niemiec gromadził rycerzy z terenu całego Świętego Cesarstwa Rzymskiego, włącznie z jego częścią słowiańskojęzyczną, jak również Skandynawię, Węgry i Polskę Langue Anglii gromadził rycerzy z terenu Wysp Brytyjskich (razem ze Szkocją i Irlandią).

W roku 1462 z langue Aragonii wydzielony został język Kastylii i Portugalii. Langue Anglii został zlikwidowany w połowie XVI wieku w następstwie Reformacji w Anglii, i kiedy w Birgu był jeszcze Zajazd Angielski, w Valletcie już go nie zbudowano. Język został odtworzony przez Wielkiego Mistrza Emmanuela de Rohan w roku 1784 jako Langue Anglo-Bawarski, który obejmował również rycerzy z Bawarii i Polski. Jego siedzibą był Zajazd Bawarski, zbudowany jako prywatny pałac.

W konkatedrze św. Jana w Valletcie, zbudowanej jako kościół zakonny Joannitów, znajdują się kaplice każdego z języków.

Langues zostały rozwiązane, gdy Zakon został usunięty z Malty w następstwie francuskiej inwazji i okupacji w roku 1798. W XIX wieku system języków został zastąpiony przez Grand Priories oraz National Associations.

Zobacz też Komandorie Zakonu Joannitów Zajazdy Rycerzy Joannitow

Przypisy

Kategoria:Zakon Kawalerów Maltańskich