Święty Hieronim – obraz śląskiego malarza barokowego, Michaela Willmanna. Obraz sygnowany 'M.willmann/Pinx./1695'.
Płótno jest jednym z czterech dzieł tworzących cykl przedstawiający Ojców Kościoła; trzy pozostałe to Święty Ambroży, Święty Grzegorz i Święty Augustyn.
Opis Hieronim ze Strydonu był jednym z ojców i doktorów Kościoła, tłumaczem i egzegetą. Willmann wielokrotnie malował Hieronima, głównie jako pokutnika i pustelnika. Jego postać najczęściej przedstawiał jako starca o skórze zwiędłej i ogorzałej od słońca. Prawdopodobnie miało to związek z treścią listu Hieronima do Eustochiusza: Jego wizerunki Hieronima były zgodne z propagowaną przez cystersów postawą ascetyczną i ich regułą zakonu.
thumb|left|200px|Św. Hieronim Rubensa z okresu 1615–1618, Galeria Obrazów Starych Mistrzów w Dreźnie
Inspirację do powyższego portretu Hieronima Willmann mógł zaczerpnąć z pracy Antoona van Dycka z ok. 1618Obraz z 1618 znajdujący się w Galerii Obrazów Starych Mistrzów w Dreźnie. roku lub z dzieła Petera Paula Rubensa z 1615–1618 roku. W tej wersji św. Hieronim, mimo podeszłego wieku, posiada muskularne ciało zasłonięte jedynie niedbale zarzuconą przez ramię czerwoną draperią.
Proweniencja Obraz został namalowany dla klasztoru Cystersów w Lubiążu. Po roku 1810 przeniesiono go do Kunst- und Antikenkabinett der Königlichen Universität zu Breslau, w 1853 do Bildergalerie im Ständehaus we Wrocławiu, a w 1880 do kolekcji Śląskiego Muzeum Sztuk Pięknych. W 1942 roku obraz przeniesiono do składnicy w Kamieńcu Ząbkowickim, skąd w 1946 roku został przejęty przez Muzeum Narodowe w Warszawie. W 1981 roku obraz przekazano do Muzeum Narodowego we Wrocławiu.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Obrazy Michaela Willmanna w Muzeum Narodowym we Wrocławiu Kategoria:Święty Hieronim ze Strydonu na obrazach