thumb|Wschodnia ściana Mięguszowieckiego Szczytu z biegnącą w centrum drogą Świerza Mieczysław Świerz (ur. 25 maja 1891 w Krakowie, zm. 5 lipca 1929 w Tatrach) – polski wspinacz i nauczyciel, jeden z najbardziej aktywnych taterników lat 20. XX wieku, syn Zofii i Leopolda Świerzów. Brat Tadeusza i Stanisława.
Życiorys Studiował polonistykę, uzyskał doktorat na Uniwersytecie Jagiellońskim. Z zawodu był nauczycielem, z zamiłowania historykiem literatury polskiej. W latach 1915–1918 służył w armii austriackiej, a w 1918–1921 w Wojsku Polskim. W okresie 1919–1921 jako instruktor taternictwa i referent oświatowy pełnił służbę w Kompanii Wysokogórskiej, a następnie w wojskowej Szkole Wysokogórskiej, których dowódcą był por. Władysław Ziętkiewicz. Od sierpnia do grudnia 1920 r. pełnił w Tatrach służbę „pluton wysokogórski”, pod dowództwem ppor. M. Świerza. Jego żołnierze patrolowali granicę w rejonie Łysej Polany i Molkówki.
Aktywny członek Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego, prezes jego Sekcji Turystycznej. Twierdził, że taternictwo polskie musi wyjść z Tatr w góry wyższe i trudniejsze. Dokonał prawie stu pierwszych przejść, m.in. wschodnią ścianą Mięguszowieckiego Szczytu Wielkiego. Udało mu się wejść na szczyty uważane podówczas za bardzo trudne do zdobycia. W 1911 dokonał pierwszego wejścia od strony zachodniej na Zamarłą Turnię (wraz z nim Janusz Chmielowski i Zdzisław Kleszczyński). Był na prawie wszystkich ważniejszych szczytach i turniach tatrzańskich, zdobywanych niekiedy najtrudniejszymi drogami. Wspinał się także w Alpach. Uprawiał narciarstwo wysokogórskie.
W latach 1913–1928 redagował „Taternika”, organ polskiego środowiska wspinaczkowego. Ogłosił prawie 200 prac, artykułów oraz opisów z dziedziny taternictwa, alpinizmu, turystyki górskiej, narciarstwa, ochrony przyrody i innych spraw dotyczących Tatr. Był współautorem (wraz z Januszem Chmielowskim) przełomowego, czterotomowego przewodnika wspinaczkowego Tatry Wysokie (1925).
Zginął w 38. roku życia w trakcie próby powtórzenia drogi Stanisławskiego na zachodniej ścianie Kościelca. Sizalowa lina pękła i nie powstrzymała upadku do podstawy komina, zwanego obecnie Kominem Świerza. Został pochowany na Nowym Cmentarzu w Zakopanem (kw. M4-A-1)śp. Mieczysław Świerz.
Stanisław Nędza-Kubiniec poświęcił mu zwrotkę w swoim wierszu pt. „Psalm o świętych góralskich”: Sławna zerwa Kościelcowa, smutna profesorska głowa, Świerz Mieczysław spadł ze ściany. Była w Tatrach wielka cisza, wiatr na grani się kołysał. Za świętego też uznany. Przewodnickim jest patronem, chwałę jego głoszą dzwonem.
mały|Grób Mieczysława Świerza na Nowym Cmentarzu w Zakopanem
Przypisy W zbiorze pt. „Uroczysko”, 1977
Bibliografia
Linki zewnętrzne Mieczysław Świerz – prace w bibliotece Polona
Kategoria:Członkowie Sekcji Turystycznej Towarzystwa Tatrzańskiego Kategoria:Ludzie urodzeni w Krakowie Kategoria:Polacy upamiętnieni nazwami obiektów fizjograficznych na Ziemi Kategoria:Pochowani na Nowym Cmentarzu w Zakopanem Kategoria:Polscy pedagodzy Kategoria:Urodzeni w 1891 Kategoria:Zmarli w 1929 Kategoria:Polscy taternicy Kategoria:Zmarli w górach