Edward Kawa (ur. 17 kwietnia 1978 w Mościskach) – ukraiński duchowny rzymskokatolicki pochodzenia polskiego, franciszkanin konwentualny, biskup pomocniczy lwowski w latach 2017–2025, sekretarz generalny Konferencji Episkopatu Ukrainy od 2023, biskup diecezjalny kamieniecki od 2025.
Życiorys Urodził się 17 kwietnia 1978 w Mościskach na Ukrainie w polskiej rodzinie Stanisława i Kazimiery z domu Dorosz. Jego brat Stanisław także został franciszkaninem (posługujący w klasztorze św. Antoniego we Lwowie i jako prawnik w kurii lwowskiej). W latach 1995–1996 odbył postulat u franciszkanów w Chęcinach, a w latach 1996–1997 nowicjat w Kalwarii Pacławskiej, po czym złożył pierwsze śluby zakonne. Śluby wieczyste złożył 15 grudnia 2001 we Lwowie. W latach 1997–1999 studiował filozofię w Wyższym Seminarium Duchownym Franciszkanów w Krakowie, a w latach 1999–2003 teologię w Wyższym Seminarium Duchownym „Maryja – Królowa Apostołów” w Petersburgu. Święcenia diakonatu otrzymał 22 czerwca 2002 w Krakowie, natomiast 1 czerwca 2003 w Petersburgu został wyświęcony na prezbitera przez arcybiskupa Tadeusza Kondrusiewicza.
Od 2003 przebywał w klasztorach franciszkanów na Ukrainie i pracował w obsługiwanych przez nich parafiach: w Boryspolu (2003–2005: wikariusz, 2009–2010 i 2012–2016: przełożony wspólnoty braci i duszpasterz), w Krzemieńczuku, (2005–2009: przełożony wspólnoty i proboszcz), w Maćkowcach (2010–2012: proboszcz) i we Lwowie (2016–2017: przełożony wspólnoty i duszpasterz). W zgromadzeniu w latach 2008–2017 pełnił funkcję delegata prowincjalnego na Ukrainie. W 2012 został wiceprzewodniczącym Konferencji Wyższych Przełożonych Zakonnych w tym kraju.
13 maja 2017 papież Franciszek mianował go biskupem pomocniczym archidiecezji lwowskiej ze stolicą tytularną Cilibia. Święcenia biskupie przyjął 21 czerwca 2017 w Bazylice Archikatedralnej Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny we Lwowie. Udzielił mu ich Mieczysław Mokrzycki, arcybiskup metropolita lwowski, w asyście arcybiskupa Claudia Gugerottiego, nuncjusza apostolskiego na Ukrainie, oraz Stanisława Szyrokoradiuka, biskupa diecezjalnego charkowsko-zaporoskiego. Jako zawołanie biskupie przyjął słowa Agnus vincet (Baranek zwycięży).
1 lipca 2025 papież Leon XIV mianował go biskupem diecezjalnym diecezji kamienieckiej. 21 sierpnia 2025 kanonicznie objął diecezję, a 23 sierpnia 2025 odbył ingres do Katedry Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Kamieńcu Podolskim.
W Konferencji Episkopatu Ukrainy został przewodniczącym Komisji Zakonów i Zgromadzeń Żeńskich, a w 2023 sekretarzem generalnym Konferencji. Objął również stanowisko koordynatora Sekretariatu Technicznego Akcji „Papież dla Ukrainy”.
Odznaczenia W 2023 prezydent RP Andrzej Duda nadał mu Krzyż Kawalerski Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej.
Przypisy – pkt 5. [dostęp 2023-07-06].
Linki zewnętrzne
Kategoria:Biskupi lwowscy (Kościół łaciński) Kategoria:Polscy biskupi franciszkanów konwentualnych Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej Kategoria:Ukraińcy pochodzenia polskiego Kategoria:Ludzie urodzeni w Mościskach Kategoria:Urodzeni w 1978