Franciszek Tabaczyński (ur. 11 września 1897 w Słońsku, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – major piechoty Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari, ofiara zbrodni katyńskiej.

Życiorys Syn Piotra i Marii z Lewandowskich urodzony 11 września 1897 w Słońsku, w powiecie inowrocławskim. Uczeń gimnazjum humanistycznego w Gnieźnie. Członek Towarzystwa im. Tomasza Zana i Tajnej Organizacji Niepodległościowej. Naukę przerwało mu powołanie do armii niemieckiej. Na froncie francuskim przebywał dwa lata.

11 listopada 1918 wstąpił do Wojska Polskiego. Wcielony do III batalionu 2 pułku piechoty Legionów, w szeregach którego walczył na wojnie z bolszewikami. Był dwukrotnie ranny. W latach 1919–1920 awansował z kaprala na podporucznika, dowódcę kompanii karabinów maszynowych.

Po zakończeniu działań wojennych przeniesiony do 8 pułku piechoty Legionów. Od 1923 w 57 pułku piechoty jako dowódca kompanii. W 1924 awansowany na stopień kapitana i objął stanowisko dowódcy łączności pułku. 17 grudnia 1931 został awansowany na majora ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1932 i 53. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W marcu 1932 został wyznaczony na stanowisko dowódcy batalionu. W sierpniu 1935 został przesunięty na stanowisko kwatermistrza. W marcu 1939 pełnił służbę w 7 Okręgowym Urzędzie Wychowania Fizycznego i Przysposobienia Wojskowego w Poznaniu na stanowisku komendanta Legii Akademickiej.

W 1939 służył w Ośrodku Zapasowym 26 Dywizji Piechoty. Po agresji ZSRR na Polskę w nieznanych okolicznościach dostał się do niewoli sowieckiej i przebywał w obozie w Starobielsku. Wiosną 1940 został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD w Charkowie i pogrzebany w bezimiennej mogile zbiorowej w Piatichatkach, gdzie od 17 czerwca 2000 mieści się oficjalnie Cmentarz Ofiar Totalitaryzmu w Charkowie. Figuruje na Liście Starobielskiej NKWD pod pozycją 3348.5 października 2007 minister obrony narodowej Aleksander Szczygło mianował go pośmiertnie na stopień podpułkownikaDecyzja Nr 439/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 5 października 2007 w sprawie mianowania oficerów Wojska Polskiego zamordowanych w Katyniu, Charkowie i Twerze na kolejne stopnie oficerskie. Decyzja nie została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym MON.. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007 w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.

Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari nr 684 Krzyż Walecznych (trzykrotnie) Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Medal za Ratowanie Ginących (11 listopada 1934) Odznaka za Rany i KontuzjeNa podstawie fotografii Państwowa Odznaka Sportowa Medal 10 Rocznicy Wojny Niepodległościowej (Łotwa)Dz. Pers. MSWojsk. Nr 12 z 6 sierpnia 1929 r., s. 241.

Zobacz też jeńcy polscy w niewoli radzieckiej (od 1939 roku) obozy NKWD dla jeńców polskich ofiary zbrodni katyńskiej – zamordowani w Charkowie

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Dowódcy batalionów 57 Pułku Piechoty Wielkopolskiej Kategoria:Kwatermistrzowie 57 Pułku Piechoty Wielkopolskiej Kategoria:Majorowie piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (trzykrotnie) Kategoria:Odznaczeni Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921 Kategoria:Odznaczeni Medalem za Ratowanie Ginących Kategoria:Odznaczeni Odznaką za Rany i Kontuzje Kategoria:Odznaczeni Państwową Odznaką Sportową Kategoria:Oficerowie 2 Pułku Piechoty Legionów Kategoria:Oficerowie 8 Pułku Piechoty Legionów Kategoria:Oficerowie Wojska Polskiego zamordowani w Charkowie Kategoria:Polacy – żołnierze Armii Cesarstwa Niemieckiego w I wojnie światowej Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem 10 Rocznicy Wojny Niepodległościowej Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1897 Kategoria:Zmarli w 1940 Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Ofiar Totalitaryzmu na Piatichatkach w Charkowie