Aleksander Kajkowski (ur. 6 grudnia 1908 w Warszawie, zm. 2 maja 1999 w Chicago) – pułkownik dyplomowany Wojska Polskiego, inżynier mechanik, działacz emigracyjny i polonijny.
Życiorys Był synem Jana (1859–1921) i Emilii z Jagodzińskich (1873–1963). W 1929 roku zdał maturę w I Gimnazjum Miejskim im. gen. Sowińskiego. Został absolwentem Szkoły Podchorążych Inżynierii w Warszawie. 5 sierpnia 1933 Prezydent RP Ignacy Mościcki mianował go podporucznikiem ze starszeństwem z 15 sierpnia 1932 i 9. lokatą w korpusie oficerów inżynierii i saperów, a minister spraw wojskowych wcielił do 1 Batalionu Saperów Legionów w Modlinie. 1 marca 1935 roku został awansowany na porucznika ze starszeństwem z 1 stycznia 1935 roku i 47. lokatą w korpusie oficerów inżynierii i saperów. W 1938 został powołany do Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie, w charakterze słuchacza XIX Kursu Normalnego 1938–1940.
Po wybuchu II wojny światowej podczas kampanii wrześniowej służył w Armii „Lublin”. Po przedostaniu się na Zachód został żołnierzem Wojska Polskiego we Francji i służył w 3 Batalionie Saperów. Następnie został oficerem Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie. Był oficerem 1. kompanii 1 Batalionu Saperów oraz dowódcą 2 kompanii 5 Kresowego Batalionu Saperów.
Po wojnie pozostał na emigracji. W 1951 przybył do Stanów Zjednoczonych. Pracował jako inżynier. Należał do Partii Republikańskiej. W Chicago był przewodniczącym Komitetu Obywatelskiego od 1976, prezesem Niezależnego Stowarzyszenia Polskich Kombatantów, prezesem Komitetu Katyńskiego przy Kongresie Polonii Amerykańskiej, członkiem rady nadzorczej Studium Spraw Polskich. 24 września 1979 w stopniu pułkownika został powołany na stanowisko delegata Rządu RP na uchodźstwie na Stany Zjednoczone. W 1990 Prezydent Ryszard Kaczorowski oddelegował go do przekazania insygniów prezydenckich Lechowi Wałęsie.
Był autorem książki pt. Żołnierskim szlakiem, wydanej w 1996. Sam został opisany w publikacji pt. Żołnierskie losy, autorstwa Stanisława Dronicza
Zmarł 2 maja 1999 w Chicago Został pochowany na cmentarzu Maryhill w Niles pod Chicago.
Życie prywatne Jego żoną była Irena z domu Wysogota-Zakrzewska (ur. 1912, zm. 13 października 1999), prawnuczka poety Konstantego Zakrzewskiego. Mieli córki: Bożenę (ur. 1938) i Krystynę (ur. 1948).
Ordery i odznaczenia Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (11 listopada 1990) Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (19 marca 1986) Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (15 sierpnia 1976) Krzyż Oficerski Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej (1 czerwca 1994, za wybitne zasługi w działalności polonijnej). Krzyż Walecznych (1944) Złoty Krzyż Zasługi (1972) Srebrny Krzyż Zasługi z Mieczami (1944)
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Delegaci terenowi rządu RP na uchodźstwie Kategoria:Działacze polonijni w Stanach Zjednoczonych Kategoria:Działacze środowisk kombatanckich Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Absolwenci Gimnazjum im. gen. Józefa Sowińskiego w Warszawie Kategoria:Ludzie związani z Chicago Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (władze RP na uchodźstwie) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (władze RP na uchodźstwie) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (władze RP na uchodźstwie) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (władze RP na uchodźstwie) Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi z Mieczami Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (władze RP na uchodźstwie) Kategoria:Oficerowie saperów Wojska Polskiego we Francji (1939–1940) Kategoria:Pochowani na cmentarzu Maryhill w Niles Kategoria:Polacy – uczestnicy kampanii francuskiej 1940 Kategoria:Polscy inżynierowie mechanicy Kategoria:Porucznicy saperów II Rzeczypospolitej Kategoria:Porucznicy saperów Polskich Sił Zbrojnych Kategoria:Pułkownicy mianowani przez władze RP na uchodźstwie po 1947 Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1908 Kategoria:Zmarli w 1999 Kategoria:Żołnierze Wojska Polskiego na emigracji w Stanach Zjednoczonych po II wojnie światowej