Piotr Ananjewicz Krasikow (ros. Пётр Ананьевич Красиков, ur. w Krasnojarsku, zm. 20 sierpnia 1939 w Żeleznowodsku) – rosyjski prawnik i działacz polityczny - socjaldemokrata i komunista. Prokurator Sądu Najwyższego ZSRR (prokurator generalny ZSRR) w latach 1924–1933.
Życiorys W 1892 związał się z grupą „Wyzwolenie Pracy”, później wstąpił do SDPRR, po rozłamie został bolszewikiem, od 1900 prowadził działalność rewolucyjną w Pskowie jako agent „Iskry”. W 1905 został członkiem Petersburskiego Komitetu SDPRR i Komitetu Wykonawczego Rady Petersburskiej, w 1908 ukończył studia na Wydziale Prawnym Uniwersytetu Petersburskiego, po rewolucji październikowej 1917 został członkiem komisji śledczej do walki z kontrrewolucją i spekulacją i członkiem Kolegium Ludowego Komisariatu Sprawiedliwości, a w marcu 1918 zastępcą ludowego komisarza sprawiedliwości RFSRR i przewodniczącym Trybunału Kasacyjnego przy WCIK. Był współtwórcą pierwszego radzieckiego kodeksu karnego. Uczestniczył w walce z „cerkiewną kontrrewolucją”, czyli brutalnym tępieniu duchowieństwa. W 1924 został prokuratorem Sądu Najwyższego ZSRR, w latach 1933–1938 był zastępcą przewodniczącego Sądu Najwyższego ZSRR.
Bibliografia
Kategoria:Bolszewicy Kategoria:Prokuratorzy Generalni ZSRR Kategoria:Radzieccy politycy Kategoria:Ludzie urodzeni w Krasnojarsku Kategoria:Urodzeni w 1870 Kategoria:Zmarli w 1939