Café Fogg, także Café-Bar Fogg – kawiarnia prowadzona w latach 1945−1946 w Warszawie przez piosenkarza Mieczysława Fogga.
Historia Kawiarnia została otwarta 4 marca 1945 (okres II wojny światowej) w zrujnowanej Warszawie, przy ul. Marszałkowskiej 119, w lokalu po niemieckiej kawiarni Zur Heimat (wcześniej mieściła się tam pijalnia czekolady przedsiębiorstwa Pluton). Lokal miał 40 miejsc siedzących. Wyposażeniem Café Fogg był sprzęt wygrzebany z ruin: meble ze zdewastowanej kawiarni Napoleonka, lampa z bramy spalonego domu, kawałki blachy, z których scenografię stworzył Stanisław LipskiI. Kiec, W kabarecie, Wrocław, 2004, s. 106.. Ozdobę lokalu stanowiło pianino marki Sommerfeld. Ponieważ nie było elektryczności, na stolikach ustawiono świece, a pod sufitem umieszczono karbidową latarnię pozyskaną z bramy wypalonego domu przy ul. Nowogrodzkiej.
Pierwszy swój występ w powojennej stolicy Mieczysław Fogg rozpoczął od „Piosenki o mojej Warszawie”, napisanej w ostatnich dniach powstania warszawskiego przez Alberta Harrisa. W kawiarni występowali aktorzy i artyści kabaretowi, m.in. Zbigniew Sawan, Feliks Szczepański, Lidia Wysocka, Czesław Skonieczny, Albert Harris.
Pamiętnym wydarzeniem w historii tego miejsca był pierwszy powojenny Podwieczorek przy mikrofonie. Spotkanie otworzył Józef Małgorzewski, spiker Polskiego Radia od lat 30. XX w. Konferansjerkę prowadził – tak, jak przed wojną – Tadeusz Bocheński.
Café Fogg działała ponad rok, a w reportażu „Kawiarnia wśród ruin” opisali ją przebywający w powojennej Warszawie szwedzcy dziennikarze.
Przypisy
Bibliografia I. Kiec, Historia polskiego kabaretu, Poznań, 2014. I. Kiec, W kabarecie, Wrocław, 2004.
Kategoria:Kabarety Warszawy Kategoria:Kawiarnie w Warszawie Kategoria:Śródmieście Południowe Kategoria:Historia Warszawy po 1945