Zbigniew Banaszczyk (ur. 7 maja 1952 w WarszawieWho is who w Polsce. Encyklopedia biograficzna z życiorysami znanych Polek i Polaków, Hübners blaues Who is Who, Zug 2007, s. 109) – polski prawnik, adwokat, doktor habilitowany nauk prawnych, nauczyciel akademicki Uniwersytetu Warszawskiego, specjalista w zakresie prawa cywilnego.
Życiorys W 1975 ukończył studia prawnicze na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego. W tym samym roku podjął pracę na macierzystej uczelni. Jest pracownikiem naukowo-dydaktycznym w Katedrze Prawa Cywilnego UW na stanowisku profesora uczelni. Tam też w 1984 na podstawie napisanej pod kierunkiem Witolda Czachórskiego rozprawy pt. Zgoda poszkodowanego jako okoliczność wyłączająca bezprawność (w świetle odpowiedzialności deliktowej za czyn własny na zasadzie winy) otrzymał stopień naukowy doktora nauk prawnych. Na tym samym wydziale w 2013 roku na podstawie dorobku naukowego oraz rozprawy pt. Odpowiedzialność za szkody wyrządzone przy wykonywaniu władzy publicznej uzyskał stopień doktora habilitowanego nauk prawnych ze specjalnością prawo cywilne.
W latach 1977–1979 odbywał aplikację sędziowską w Sądzie Wojewódzkim w Warszawie, zakończoną egzaminem sędziowskim. W 1984 roku rozpoczął aplikację adwokacką, którą ukończył w 1986 roku. Jest również arbitrem w sądach arbitrażowych, m.in. w sądzie przy Krajowej Izbie Gospodarczej.
Jest autorem szeregu publikacji z zakresu prawa cywilnego materialnego, dotyczących w szczególności odpowiedzialności cywilnej i prywatnego prawa medycznego.
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Polscy adwokaci Kategoria:Polscy cywiliści Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Urodzeni w 1952 Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie