Poznańska Nagroda Literacka – nagroda literacka fundowana od 2015 roku przez Miasto Poznań i Uniwersytet im. Adama Mickiewicza. Gala wręczenia odbywa się w murach uniwersytetu lub w Centrum Kultury ZAMEK. Autorem identyfikacji wizualnej jest Marcin Markowski.
Zasady i założenia nagrody
Poznańska Nagroda Literacka (PNL) przyznawana jest corocznie autorom żyjącym za osiągnięcia w dziedzinie literatury (twórczość poetycka, prozatorska, dramatopisarska, przekładowa, eseistyczna, reportażowa, popularyzatorska), które poświadczone są przez wydanie co najmniej jednej książki w okresie trzech lat poprzedzających przyznanie nagrody.
Poznańska Nagroda Literacka jest przyznawana od 2015 roku w dwóch kategoriach: za wybitne zasługi dla polskiej literatury i kultury (Nagroda im. Adama Mickiewicza),
za znaczący, innowacyjny dorobek w dziedzinie literatury, humanistyki, popularyzacji kultury literackiej (Nagroda – Stypendium im. Stanisława Barańczaka) – nagroda dla autorek i autorów, którzy nie ukończyli 35 roku życia. Laureatka/laureat Poznańskiej Nagrody Literackiej otrzyma nagrodę pieniężną w wysokości 120 000 zł (Nagroda im. Adama Mickiewicza) oraz 60 000 zł (Nagroda – Stypendium im. Stanisława Barańczaka). Nominowani do Nagrody – Stypendium im. Stanisława Barańczaka otrzymają po 10 000 zł.
Podmiotami upoważnionymi do zgłaszania kandydatów do PNL są m.in.: członkowie Kapituły; przedstawiciele środowisk naukowych; przedstawiciele instytucji kulturalnych; przedstawiciele władz samorządowych; przedstawiciele organizacji pozarządowych; przedstawiciele mediów patronujących nagrodzie, a także inne podmioty.
Kapituła Poznańskiej Nagrody Literackiej ogłasza nominacje do nagrody spośród zgłoszonych autorów.
Kapituła Poznańskiej Nagrody Literackiej Urszula Glensk (od 2025) Inga Iwasiów Maciej Jakubowiak (od 2024) Bogumiła Kaniewska (do września 2020) Magdalena Kicińska (od 2022) Jarosław Mikołajewski (do 2023) Grzegorz Olszański (od 2022) Piotr Śliwiński (przewodniczący w latach 2015–2021) Eugeniusz Tkaczyszyn-Dycki (do 2021) Sławomira Wronkowska-Jaśkiewicz (do 2024) Szymon Wróbel (do 2021) Marcin Jaworski (przewodniczący od 2022) Zdzisław Jaskuła (2015) Karol Francuzik (sekretarz nagrody od września 2020)
Nagroda im. Adama Mickiewicza – laureaci 2015 – Zbigniew Kruszyński „za twórczy stosunek do językowej materii, za odkrywczy sposób opowiadania, za artyzm prozy, która nie ucieka od języka brutalnego służącego i dobru, i złu, ale nigdy nie przekracza granic dobrego smaku”. 2016 – Erwin Kruk za „różnorodność nieobecną, choć istniejącą i bardzo realną, zwielokrotnioną i spotęgowaną, bo przecież żegnaną, odprowadzaną wiernie, adekwatnym słowem, do kresu własnego już nieistnienia”. 2017 – prof. Tadeusz Sławek, który „zasłużył na każdą nagrodę usiłującą oddać szacunek praktyce wolnego życia, będący rozmachem radości i twórczego trwonienia; szacunek praktyce troszczenia się, będący wysiłkiem czujnego, wrażliwego, uzmysławiania sobie swojej odpowiedzialności wobec świata Innych”. 2018 – Anna Bikont za książkę „Sendlerowa. W ukryciu”, Wydawnictwo Czarne, Wołowiec 2017. 2019 – Wiesław Myśliwski. 2020 – Krystyna Miłobędzka. 2021 – Jan Gondowicz. 2022 – Stanisław Rosiek. 2023 – Zyta Rudzka. 2024 – Marcin Świetlicki. 2025 – Michał Witkowski. 2026 – Dorota Masłowska
Nagroda – Stypendium im. Stanisława Barańczaka – nominowani 2015 – Katarzyna Gondek, Paweł Mościcki, Kira Pietrek. 2016 – Magdalena Kicińska, Jakub Małecki, Marta Olesik. 2017 – Anna Cieplak, Jacek Hajduk, Małgorzata Lebda. 2018 – Szczepan Kopyt, Ilona Witkowska, Wiktor Marzec. 2019 – Tomasz Bąk, Mira Marcinów, Dawid Szkoła. 2020 – Monika Glosowitz, Agnieszka Pajączkowska, Joanna Żabnicka. 2021 – Urszula Honek, Igor Jarek, Katarzyna Szweda. 2022 – Anna Dżabagina, Urszula Honek, Maciej Jakubowiak. 2023 – Łukasz Barys, Ivan Davydenko, Anna Wakulik. 2024 – Justyna Kulikowska, Piotr Sadzik, Aga Zano. 2025 – Anna Adamowicz, Antonina Tosiek, Patryk Zalaszewski. 2026 – Monika Gromala, Justyna Kulikowska, Paweł Rzewuski
Nagroda – Stypendium im. Stanisława Barańczaka – laureaci 2015 – Kira Pietrek za poetycki „głos – mocny, radykalny, bezkompromisowy. To jest głos wyjątkowy. Mamy do czynienia z poetką o nieznanym wcześniej temperamencie i niesłychanym brzmieniu”. 2016 – Magdalena Kicińska, która „wydobywa z cienia Stefanię Wilczyńską, współpracowniczkę Janusza Korczaka”. Pani Stefa, „Reportaż historyczno-biograficzny Magdaleny Kicińskiej potwierdza feministyczną tezę, iż przy każdym wybitnym mężczyźnie stała równie wybitna kobieta”. 2017 – Małgorzata Lebda, która „napisała książkę wybitną nie tylko w kategorii pisarzy młodych. Matecznik chciałoby napisać wielu poetów uznanych i bardzo dojrzałych, o głośnym nazwisku. Lecz może byłoby to niemożliwe”. 2018 – Szczepan Kopyt za poezję „która stoi po stronie słabszych, odrzuconych, upokorzonych. Po stronie ludzi, którzy w naszej konsumpcyjnej kulturze są konsumowani, upodleni, zdegradowani”. 2019 – Tomasz Bąk za książki „zaangażowane, namiętne, krytyczne, lewicowe, skłócone ze światem, pesymistyczne, bo nie dają się nabrać na to, że wszystko idzie ku lepszemu i wygładzają się powierzchnie życia, a zarazem będąc podobnymi są całkiem inne, powiedziane po swojemu, precyzyjne”. 2020 – Monika Glosowitz za „spełnienie trzech warunków jednocześnie: teoretyzowania akademickiego, reagowania czytelnego dla odbiorców pozauniwersyteckich, towarzyszenia poetkom i wierszom. Glosowitz wybiera poezję kobiet i sonduje jej działanie, stosując przygotowane wcześniej narzędzia, ale nie forsując jakiejś sztywnej wizji tego, czym jest literatura lub kobieca podmiotowość. Udowadnia, że poezja nie stanowi niszy, stoi w centrum procesów nazywania i działania, a krytyczka może się w te procesy włączać”. 2021 – Igor Jarek za „niesformatowaną energię doświadczenia i języka (...). Czytanie „Halnego” jako diagnozy stanu miejsc poprzemysłowych i pozostawionych w nich samym sobie ludzi to jednak zaledwie pierwszy poryw. Idzie za nim niekoniecznie przeczące socjologicznej interpretacji porwanie drugie: przez rytm, tempo i balladową powtarzalność, naśladującą i fizykalne, i psychiczne działanie zjawiska, którego nie da się sprowadzić do opisu meteorologicznego”. 2022 – Urszula Honek za tom wierszy „porywająco wrażliwych, oscylujących między obrazami kreślonymi z nadzwyczajnym wyczuciem klimatu a pomysłem na liryczny cykl, którego osnową byłyby międzywierszowe echa, przypominające się motywy, drobiażdżki porozrzucane to tu, to tam”. 2023 – Anna Wakulik za „dochowywanie wierności tekstowi jako punktowi wyjścia dla teatralnej opowieści. Tworząc historie, dba o strukturę narracji i jej język. Zajmuje się tematami, które wyciągnięte z codzienności i poddane literackiemu przeobrażeniu pozwalają stawiać nowe pytania o to, co znane, ale nie do końca przeżyte, zrozumiane, doświadczone”. 2024 – Aga Zano za to, że dzięki „jej tłumaczeniom możemy śledzić tworzący się kanon literatury anglosaskiej”. 2025 – Anna Adamowicz, której książka przywodzi „na myśl niektóre zabiegi awangardowe, jednak nie te, które samolubnie eksponują formalną inwencję, w myśl przekonania, że sztuka jest co najwyżej sztuczką, dekoracyjne, ale te, które pragnęły znieść granicę między ciałem wiersza i ciałem człowieka, dotknąć słowem rzeczy – i rzeczywistością nacechować język”. 2026 – Justyna Kulikowska
Linki zewnętrzne Oficjalna strona internetowa Poznańskiej Nagrody Literackiej Poznańska Nagroda Literacka 2017 - informacja UAM Poznańska Nagroda Literacka 2017. Laureatami Tadeusz Sławek i Małgorzata Lebda Relacja z wręczenia Poznańskiej Nagrody Literackiej 2017 Prof. Tadeusz Sławek laureatem Poznańskiej Nagrody Literackiej Rozmowa z prof. Tadeuszem Sławkiem, laureatem Nagrody im. A. Mickiewicza Rozmowa z Małgorzatą Lebdą – laureatką Poznańskiej Nagrody Literackiej – Stypendium im. Stanisława Barańczaka Poznańska Nagroda Literacka dla prof. Tadeusza Sławka Poznańska Nagroda Literacka 2016 Zbigniew Kruszyński z Poznańską Nagrodą Literacką!
Przypisy
Poznańska Nagroda Literacka Kategoria:Stypendia Kategoria:Imprezy w Poznaniu