Kościół pw. Przemienienia PańskiegoAnna Sylwia Czyż, Bartłomiej Gutowski: Cmentarz miejski w Buczaczu. Warszawa: drukarnia Franczak (Bydgoszcz) 2009, seria C, zeszyt 3, 118 il., s. 16, seria: Zabytki kultury polskiej poza granicami kraju. . i klasztor oo. dominikanów w Buczaczu – dawne dominikańskie klasztor i kościół w BuczaczuWedług Stanisława Kowalskiego, był „położony na wyższym poziomie obok zamku, prawdopodobnie po jego południowej stronie”, zob. Stanisław J. Kowalski: Powiat buczacki i jego zabytki. Biblioteka „Wołania z Wołynia”. T. 39. Biały Dunajec ; Ostróg, 2005, s. 37..

Podczas wojny z kozakami Bohdana Chmielnickiego na rozkaz ówczesnego właściciela Buczacza Jana Potockiego mnisi prawosławni zostali wysiedleni z ich monasteru, a sam monaster wraz z zabudowaniami oraz cerkwią pw. św. Trójcy, którego dobrodziejką była matka Jana Potockiego Maria Mohylanka, został oddany OO. Dominikanom. Według tradycji, cerkiew pw. św. Trójcy była zbudowana na kształt cerkwi świętego Mikołaja w Buczaczu, jednak była szersza i dłuższa.

Klasztor skąpo uposażony nie mógł nigdy należycie się rozwinąć.Adolf Władysław Inlender: Przewodnik ilustrowany po c. k. austr. kolejach państwowych na szlakach. Koleje Podolskie. Wiedeń, 1892, s. 80. W 1700 kontrata jezupolska miała nadzór nad klasztorem w BuczaczuSadok Barącz: Rys dziejów zakonu kaznodziejskiego w Polsce. T. 1. Lwów : W. Maniecki, Drukarnia Zakładu Narodowego im. Ossolińskich, 1861, s. 315.. 8 września 1764 podczas intermedium capitulum w Konstantynowie postanowiono, żeby misjonarze w klasztorze w Buczaczu mieli swe schronienie "jak dla wypocznienia tak i przygotowania się do dalszej pielgrzymki"Tam że, s. 338-339..

Po kasacie józefińskiej klasztor został skasowany 30 listopada 1789, a jego dochody przyłączono do funduszu religijnegoSadok Barącz: Rys dziejów zakonu kaznodziejskiego w Polsce. T. II. Lwów, 1861, s. 404.. Kościół osobno zakupił dziedzic wsi Medwedowce Stanisław Pieńczykowski, na rozkaz którego świątynia została rozebrana w 1808 w celu wybudowania dworu oraz cerkwi w Medwedowcach.

Przeorzy o. Jan Dominik Rożniatowski herbu Sas – pierwszy przeor, mistrz teologiiSadok Barącz, Pamiątki buczackie, s. 109. (w 1650 Szymon Okolski, prowincjał Dominikanów całej Rusi, wysłał go do Rzymu na kapitułę generalnąSadok Barącz: Rys dziejów zakonu kaznodziejskiego w Polsce. T. 1, s. 301., a w 1653 przez kapitułę we Lwowie obrany został prowincjałem, jednak wybór ten w Rzymie nie był zatwierdzonyTam że, s. 302.). o. Ambroży Domański – przeor m.in. w 1742Sadok Barącz: Dzieje klasztoru WW. OO.Dominikanów w Podkamieniu. Tarnopol, 1870, s. 253., następnie przeor w RohatynieSadok Barącz: Rys dziejów zakonu kaznodziejskiego w Polsce. T. 1, s. 329..

Przypisy

Bibliografia Sadok Barącz: Rys dziejów zakonu kaznodziejskiego w Polsce. T. 2. Lwów : W. Maniecki, Drukarnia Zakładu Narodowego im. Ossolińskich, 1861, s. 404.

Repertoryum znajdujących się w Bibliotece Uniwersyteckiej we Lwowie aktów zajęcia i sprzedaży dóbr królewskich i kościelnych / oprac. Eugeniusz Barwiński. „Teka Konserwatorska : rocznik Koła c. k. Konserwatorów Starożytnych Pomników Galicyi Wschodniej”. T. 3, z. 2, s. 22, 1909. Бучач і Бучаччина. Історично-мемуарний збірник / kolegium red. Mychajło Ostrowercha i in. Т. XXVII. НТШ, Український архів, Ню Йорк — Лондон — Париж — Сидней — Торонто, 1972, 944 s., il.

Kategoria:Dawne klasztory i konwenty dominikańskie na Ukrainie Kategoria:Religia w Buczaczu