Siatecznik bałtycki Einhornia crustulenta (Pallas, 1766) – gatunek morskiego mszywioła z rodziny Electridae. Spotykany w niektórych morzach półkuli północnej. Jest to najpospolitszy mszywioł występujący w Bałtyku, w tym w Polsce, pokrywający różnorodne podwodne przedmioty.
Rozmieszczenie Siatecznik bałtycki występuje w Morzu Północnym, Bałtyku, Morzu Barentsa, Morzu Białym i na wybrzeżu Pacyfiku w Oregonie w U.S.A.. Podawany również z Morza Śródziemnego. Jest to najpospolitszy mszywioł występujący w Bałtyku, w tym w Polsce.
Środowisko Siatecznik bałtycki pokrywa różnorodne przedmioty znajdujące się pod wodą. Siateczkowate naloty jego kolonii ścielą się na przykład na skorupkach omułka jadalnego, na morszczynie.
Budowa Siatecznik bałtycki podobnie jak prawie wszystkie mszywioły jest zwierzęciem kolonijnym. Jego kolonia ma postać popielatej siateczkowatej powłoczki o średnicy 10–15 mm i grubości 1 mm. Średnica jej oczek wynosi 0,5–0,6 mm. Są to pochewki (cystydy) będące częścią zooidów, czyli pojedynczych osobników kolonii. Ich ścianki i denka są zwapniałe, a przez otworek w zamykającej je przeźroczystej błonce zooidy wysuwają przednią część ciała (lofofor), na której znajduje się napędzający pokarm wieniec czułków otaczający usta. W razie zaniepokojenia zooid chowa się do swojej pochewki, a otworek przykrywa białym wieczkiem. Zooidy żyjące w zacisznej wodzie. Po przeciwnej stronie pochewki mają chitynowy cierń.
Cykl życiowy Larwa siatecznika bałtyckiego żyje tylko 1 dzień.
Przypisy
Linki zewnętrzne Życie Baltyku Atlas organizmów i biotopów. Siatecznik bałtycki.
Kategoria:Mszywioły Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1766 roku Kategoria:Taksony opisane przez Petera Simona Pallasa