thumb|Zdjęcie lotnicze fortu Douaumont, obiekty twierdzy Verdun, fragmentu systemu, 1916 thumb|Granica francusko-niemiecka i system Séré de Rivières’a, 1914 System Séré de Rivières’a – francuski system fortyfikacji (linia obronna) wzdłuż granicy francusko-niemieckiej, zbudowany pod koniec XIX wieku, po przegranej wojnie francusko-pruskiej (1870–1871). W wyniku tego konfliktu mocarstwowa Francja utraciła na rzecz Niemiec przygraniczne Alzację i część Lotaryngii, które zostały włączone do Rzeszy jako Alzacja-Lotaryngia.
Historia
Nazwa systemu pochodzi od nazwiska francuskiego inżyniera wojskowego, generała , który miał wpływ na jego utworzenie. Potężna linia fortyfikacji granicznych – od granicy belgijsko-francuskiej na północy, do granicy francusko-szwajcarskiej na południu – strzegła dolin, przepraw rzecznych i węzłów kolejowych wzdłuż linii Verdun–Toul–Épinal–Belfort. W tej sytuacji jedyna logiczna trasa niemieckiego natarcia na Francję prowadziła przez sąsiednią, neutralną Belgię. W 1914 populacja Francji wynosiła prawie 40 mln osób, a Niemiec prawie 68 mln osóbEric Hobsbawm Wiek imperium 1875-1914, Wydawnictwo Krytyki Politycznej, 2015, s. 514Andrzej Chwalba Samobójstwo Europy. Wielka Wojna 1914-1918, wyd. 2014, s. 69. W wojskach Rzeszy służba wojskowa trwała dwa lata, a w artylerii i kawalerii trzy lata. Aby zmniejszyć dysproporcję w potencjale ludnościowym, Francuzi wydłużyli służbę wojskową z dwóch do trzech latAndrzej Chwalba Samobójstwo Europy. Wielka Wojna 1914-1918, wyd. 2014, s. 75-77.
Linia spełniła swoją rolę, osłaniając Francję podczas kolejnej wojny niemiecko-francuskiej. 3 sierpnia 1914 Niemcy wypowiedziały wojnę Francji, następnego dnia Belgii, a niemieckie wojska wkroczyły do BelgiiPolityka. Pomocnik historyczny. 1914-1918 Wielka wojna. Jak 100 lat temu w Europie zaczęła się rzeź, Wydanie specjalne 3/2014, s. 5 – naruszając jej neutralność – by dotrzeć do Francji, realizując plan Schlieffena i omijając system Séré de Rivières’a. Niemcy zamierzali szybkim manewrem przez północ Francji podbić ją i wyeliminować z wojny, a nie mogli wikłać się w długotrwałą i wyczerpującą walkę, polegającą na przełamywaniu systemu Séré de Rivières’a, zwłaszcza w obliczu posiadania od 1894 na wschodniej granicy sojusznika Francji – Imperium RosyjskiegoAndrzej Chwalba Historia powszechna. Wiek XIX, wyd. 2009 r., s. 407-408. Wielka Brytania, również sojusznik Francji (Ententa) i gwarant neutralności Belgii udzieliła im wsparciaPatrick J. Buchanan, Churchill, Hitler i niepotrzebna wojna, wyd. 2013, s. 62–63., a konflikt przerodził się w I wojnę światową. Szefem francuskiego sztabu generalnego ówcześnie był generał Joseph JoffreHistoria I wojny światowej. Front zachodni 1914-1916. Od planu Schlieffena do Verdun i Sommy, wyd. 2010, s. 32. Zgodnie z niemieckim planem ataku przekroczenie przez Niemców granicy belgijsko-francuskiej miało nastąpić dwudziestego drugiego dnia od mobilizacji.
Zobacz też Fort d’Uxegney i Fort de Vaux Linia Maginota
Przypisy
Kategoria:III Republika Francuska podczas I wojny światowej Kategoria:Bariery graniczne Kategoria:Fortyfikacje we Francji