Theodore John Nolan (ur. 7 kwietnia 1958 w Garden River) – kanadyjski hokeista, trener.
Ted Nolan urodził się w okolicach Sault Ste. Marie w prowincji Ontario. Spędził 3 sezony w lidze NHL w roli zawodnika, w której reprezentował barwy dwóch klubów: Detroit Red Wings i Pittsburgh Penguins, a następnie spędził 6 sezonów w tej lidze w roli trenera, prowadząc dwa kluby: dwukrotnie Buffalo Sabres oraz New York Islanders. W latach 2011–2014 selekcjoner reprezentacji Łotwy. W latach 2017–2018 selekcjoner reprezentacji Polski.
Kariera Ted Nolan karierę sportową rozpoczął w 1975 roku w klubie ligi MJHL - Kenora Thistles, w którym grał do 1976 roku. Następnie w latach 1976–1978 grał w klubie ligi OMJHL - Sault Ste. Marie Greyhounds. Znakomite występy Nolana w lidze zauważyli działacze klubu ligi NHL – Detroit Red Wings, którzy dnia 15 czerwca 1978 roku wybrali go w piątej rundzie draftu NHL z numerem 78. W sezonie 1978/1979 reprezentował barwy klubu ligi CHL - Kansas City Red Wings.
W latach 1979–1981 reprezentował barwy ligi AHL - Adirondack Red Wings, z którym w sezonie 1980/1981 zdobył Puchar Caldera. Następnie przeszedł do klubu ligi NHL – Detroit Red Wings, w którym w sezonie 1981/1982 rozegrał 41 meczów, zdobył 17 punktów (4 bramki, 13 asyst) oraz spędził 45 minut na ławce kar. Po sezonie wrócił do Adirondack Red Wings, by w trakcie sezonie 1983/1984 wrócić do Detroit Red Wings, w którym rozegrał 19 meczów, zdobył 3 punkty (1 bramka, 2 asysty) oraz spędził 26 minut na ławce kar. Następnie reprezentował barwy klubów ligi AHL: Rochester Americans (1984–1985) i Baltimore Skipjacks (1985–1986), potem przeszedł do klubu ligi NHL – Pittsburgh Penguins, w którym w 1986 roku w wieku 28 lat zakończył sportową karierę.
Kariera trenerska Ted Nolan po zakończeniu kariery sportowej rozpoczął karierę trenerską. W 1988 roku został asystentem Dona Boyda w klubie ligi OHL - Sault Ste. Marie Greyhounds, którego wkrótce zastąpił na stanowisku trenera, na którym pozostał do 1994 roku. Z drużyną dwukrotnie wygrał J. Ross Robertson Cup (1991, 1992) oraz triumfował w Memorial Cup (1993).
W sezonie 1994/1995 był asystentem trenera Paula Holmgrena w klubie ligi NHL - Hartford Whalers, a w sezonie 1995/1996 został trenerem Buffalo Sabres nie zakwalifikowania się fazy play-off, jednak w sezonie 1996/1997 doprowadził zespół do Półfinału Konferencji oraz został laureatem Jack Adams Award - nagrody przyznawanej dla najlepszego trenera ligi. Mimo tego odszedł z klubu z powodu napiętych relacji z bramkarzem Dominikiem Haškiem i menedżerem generalnym Johnem Mucklerem i został zastąpiony przez Lindy'ego Ruffa.
Następnie dostał oferty pracy głównego trenera w Tampa Bay Lightning oraz asystenta trenera Ricka Bownessa w New York Islanders, jednak odrzucił te propozycje. W 2003 roku Nolan prowadził rozmowy z władzami klubu ligi WHA - Toronto Toros w sprawie zatrudnienia, które nie zostały dokończone. Dnia 26 kwietnia 2005 roku został zatrudniony w klubie ligi QMJHL - Moncton Wildcats, gdzie był najpierw trenerem, potem dyrektorem ds. hokeja. Pod jego wodzą klub zdobył Coupe du Président 2006 oraz Trophée Maurice Filion - nagrodę przyznawaną dla najlepszego trenera ligi.
Dnia 8 czerwca 2006 roku, po dziewięciu latach wrócił do ligi NHL, przyjmując stanowisko trenera New York Islanders, zastępując na nim Brada Shawa, co spotkało się z krytyką ze strony publicysty tabloida New York Post specjalizującego się w hokeju na lodzie - Larry'ego Brooksa, gdyż właściciel klubu - Charles Wang zatrudnił w tym czasie na stanowisku menedżera generalnego - Neila Smitha, który również ubiegał się o stanowisko trenera klubu. Dnia 18 lipca 2006 roku Smith został zwolniony ze stanowiska, na którym został zastąpiony przez Gartha Snowa. W sezonie 2006/2007 doprowadził klub do ćwierćfinału Konferencji Wschodniej, w którym przegrał z Buffalo Sabres 4:1 i odpadł z dalszej rywalizacji, a w następnym sezonie nie zakwalifikował się do fazy play-off i dnia 14 lipca 2008 roku został zastąpiony na stanowisku trenera przez dotychczasowego menedżera generalnego - Gartha Snowa.
W latach 2009–2011 był dyrektorem ds. hokeja w klubie ligi AHL - Rochester Americans.
Dnia 3 sierpnia 2011 roku został selekcjonerem reprezentacji ŁotwyFormer Jack Adams winner Ted Nolan hired to coach Latvian national team [data dostępu: 2011-08-03] , którą prowadził na trzech mistrzostwach świata (2012 – 10. miejsce, 2013 – 12. miejsce, 2014 – 11. miejsce) oraz zakwalifikował się do turnieju olimpijskiego 2014 w Soczi, na których reprezentacja odpadła w ćwierćfinale po porażce 1:2 z reprezentacją Kanady i zajęła 8. miejsce, co jest najlepszym wynikiem tej reprezentacji w historii jej występów na turnieju olimpijskim. W tym czasie jego asystentem był rodak, Tom Coolen [data dostępu: 2016-01-18] . W latach 2011–2013 był również konsultantem reprezentacji Łotwy U-20.
Dnia 13 listopada 2013 roku ponownie został trenerem ligi NHL - Buffalo Sabres, który pod wodzą Nolana ani razu nie zakwalifikował się do fazy play-off. Dnia 31 marca 2014 roku przedłużył umowę z klubem do 2017 roku, jednak dnia 12 kwietnia 2015 roku został odszedł z klubu w wyniku napiętych relacji z menedżerem generalnym - Timem MurrayemSabres fire coach Nolan after 23-win season [data dostępu: 2015-04-13] . W sezonie NHL (2014/2015) asystował mu ponownie Tom CoolenSabres add four to Nolan's coaching staff [data dostępu: 2014-08-04] Tom Coolen. Buffalo Sabres - Assistant Coach .
11 lipca 2017 Nolan został ogłoszony selekcjonerem reprezentacji Polski, a jego asystentem ponownie został Tom Coolen, który krótko wcześniej został mianowany trenerem ligowej drużyny GKS Katowice [data dostępu: 2017-07-11]Oficjalnie. Ted Nolan trenerem naszej kadry! [data dostępu: 2017-07-11]. Kontrakt trenerów został podpisany na okres dwóch lat z możliwością przedłużeniaCzerkawski: Nolan trenerem? To dobry news! [data dostępu: 2017-07-17]. Po mistrzostwach świata Dywizji I Grupy A 2018 w węgierskich Budapeszcie, na których Biało-Czerwoni zajęli ostatnie – 6. miejsce i zostali tym samym zdegradowani do Dywizji IB, obaj trenerzy zostali zwolnieni ze stanowisk [data dostępu: 2018-05-17].
Statystyki Klubowe Sezon Klub Liga Sezon zasadniczy Faza play-off M G A Pkt Min M G A Pkt Min 1975/1976 Kenora Thistles MJHL 51 24 32 56 56 — — — — — 1976/1977 Sault Ste. Marie Greyhounds OMJHL 60 8 16 24 109 9 1 2 3 19 1977/1978 Sault Ste. Marie Greyhounds OMJHL 66 14 30 44 106 13 1 3 4 20 1978/1979 Kansas City Red Wings CHL 73 12 38 50 66 4 1 2 3 0 1979/1980 Adirondack Red Wings AHL 75 16 24 40 106 5 0 1 1 0 1980/1981 Adirondack Red Wings AHL 76 22 28 50 86 18 6 10 16 11 1981/1982 Adirondack Red Wings AHL 39 12 18 30 81 — — — — — 1981/1982 Detroit Red Wings NHL 19 1 2 3 26 — — — — — 1982/1983 Adirondack Red Wings AHL 78 24 40 66 106 6 2 5 7 14 1983/1984 Adirondack Red Wings AHL 31 10 26 36 76 7 2 3 5 18 1983/1984 Detroit Red Wings NHL 19 1 2 3 26 — — — — — 1984/1985 Rochester Americans AHL 65 28 34 62 152 5 4 0 4 18 1985/1986 Baltimore Skipjacks AHL 10 4 4 8 19 — — — — — 1985/1986 Pittsburgh Penguins NHL 18 1 1 2 34 — — — — — Łącznie w MJHL 51 24 32 56 56 — — — — — Łącznie w OMJHL 126 22 46 68 105 22 2 5 7 39 Łącznie w CHL 73 12 38 50 66 4 1 2 3 0 Łącznie w NHL 78 6 16 22 105 — — — — — Łącznie w AHL 374 116 164 280 626 41 14 19 33 61
Trenerskie Sezon Klub Liga Faza zasadnicza Faza play-off M Z R/ZPD/ZPK P Pkt Miejsce M Z P Z% Wynik 1989/1990 Sault Ste. Marie Greyhounds OHL 66 18 6 42 42 7.miejsce, Dywizja Emmsa Nie zakwalifikował się 1990/1991 Sault Ste. Marie Greyhounds OHL 66 42 3 21 87 1.miejsce, Dywizja Emmsa 14 12 2 J. Ross Robertson Cup 1991/1992 Sault Ste. Marie Greyhounds OHL 66 41 19 3 88 1.miejsce, Dywizja Emmsa 19 12 7 J. Ross Robertson Cup 1992/1993 Sault Ste. Marie Greyhounds OHL 66 38 5 23 81 1.miejsce, Dywizja Emmsa 14 9 5 Finał 1993/1994 Sault Ste. Marie Greyhounds OHL 66 35 7 24 71 2.miejsce, Dywizja Emmsa 14 10 4 Półfinał 1995/1996 Buffalo Sabres NHL 82 33 7 42 72 5.miejsce, Dywizja Północno-wschodnia Nie zakwalifikował się 1996/1997 Buffalo Sabres NHL 82 40 12 30 92 1.miejsce, Dywizja Północno-wschodnia 12 5 7 Półfinał Konferencji 2005/2006 Moncton Wildcats QMJHL 70 52 3 15 107 1.miejsce, Dywizja Wschodnia 21 16 5 Coupe du Président 2006/2007 Buffalo Sabres NHL 82 40 12 30 92 4.miejsce, Dywizja Atlantycka 5 1 4 Ćwierćfinał Konferencji 2007/2008 Buffalo Sabres NHL 81 34 9 38 79 5.miejsce, Dywizja Atlantycka Nie zakwalifikował się 2013/2014 Buffalo Sabres NHL 62 17 9 36 43 8.miejsce, Dywizja Atlantycka Nie zakwalifikował się 2014/2015 Buffalo Sabres NHL 82 23 8 51 54 8.miejsce, Dywizja Atlantycka Nie zakwalifikował się Łącznie w OHL 330 174 27 129 369 61 43 18 Łącznie w NHL 472 188 57 227 433 17 6 11 Łącznie w QMJHL 70 52 3 15 107 21 16 5
Działalność społeczna W 2004 roku Nolan założył fundację The Ted Nolan Foundation, które rozdaje stypendium na cześć jego matki, Rose - Rose Nolan Memorial o wartości 5.000 dolarów amerykańskich, które są przyznawanie kobietom i za osiągnięcia edukacyjne i sportowe przy zachowaniu silnego zaangażowania społecznego. W 2013 roku Nolan wraz z dwoma braćmi stworzyli szkołę hokejową First Nana w Nowym Jorku jako sposób zaangażowania młodzieży do gry w hokeja na lodzie na uczelniach, jednocześnie ucząc wartości aktywnego zdrowego stylu życia. Ten 5-dniowy obóz hokejowy jest przeznaczony zarówno dla dziewcząt, jak i chłopców w wieku od 7 do 15 lat i został opracowany, aby pomóc First National Youth rozwijać umiejętności hokejowe, a jednocześnie uczyć młodzieży First Nation pozytywnego modelu w swoich społecznościachTed Nolan - Biography .
Sukcesy Zawodnicze Adirondack Red Wings Puchar Caldera: 1981
Szkoleniowe Sault Ste. Marie Greyhounds J. Ross Robertson Cup: 1991, 1992 Memorial Cup: 1993
Moncton Wildcats Coupe du Président: 2006
Indywidualne Jack Adams Award: 1997 National Aboriginal Achievement Award: 1994 Trophée Maurice Filion: 2006
Życie prywatne Ted Nolan jest synem Stana i Rose Nolanów. Ma dwóch braci. Jest żonaty z Sandrą, z którą ma dwóch synów- Brandona (ur. 1983) i Jordana (ur. 1989) - także hokeistów.
Ciekawostki Pochodzi z plemienia OdżibwejówPerformers . Ted Nolan w 1986 roku został wybrany jako wzór programu dotyczącego zwalczania nadużywania alkoholu i narkotyków. Jest aktywnym członkiem Wspólnoty AborygenówTed Nolan - Inspire.ca . Ze względu na konflikt z Johnem Mucklerem z czasów współpracy w Buffalo Sabres zyskał przydomek GM KillerShoalts: Nolan’s future is uncertain in the wake of LaFontaine’s departure [data dostępu: 2014-03-03].
Przypisy
Linki zewnętrzne Ted Nolan w bazie Indspire.ca Ted Nolan – statystyki na NHL.com
Ted Nolan – statystyki na Legends of Hockey Ted Nolan – statystyki na Hockey-Reference.com
Ted Nolan na stronie fundacji Ted Nolan Foundation
Kategoria:Urodzeni w 1958 Kategoria:Kanadyjscy hokeiści Kategoria:Hokeiści Sault Ste. Marie Greyhounds Kategoria:Hokeiści Adirondack Red Wings Kategoria:Hokeiści Detroit Red Wings Kategoria:Hokeiści Rochester Americans Kategoria:Hokeiści Pittsburgh Penguins Kategoria:Kanadyjscy trenerzy hokejowi Kategoria:Trenerzy Buffalo Sabres Kategoria:Trenerzy New York Islanders Kategoria:Selekcjonerzy reprezentacji Łotwy w hokeju na lodzie mężczyzn Kategoria:Selekcjonerzy reprezentacji Polski w hokeju na lodzie Kategoria:Kanadyjscy działacze społeczni