Botryotinia squamosa Vienn.-Bourg. – gatunek grzybów z rodziny twardnicowatych (Sclerotiniaceae).
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Botrytinia, Sclerotiniaceae, Helotiales, Leotiomycetidae, Leotiomycetes, Pezizomycotina, Ascomycota, Fungi.
Po raz pierwszy opisał go Georges Viennot-Bourgin w 1953 r. Synonimy: Botrytis squamosa J.C. Walker 1925 Sclerotinia squamosa (Vienn.-Bourg.) Dennis 1956
Morfologia Grzyb mikroskopijny. Jego anamorfa znana jest jako Botrytis squamosa. Pasożyt i saprotrof występujący w tkankach porażonych roślin i na ich obumarłych resztkach. Na powierzchni porażonych roślin tworzy szary nalor złożony z konidioforów i zarodników konidialnych.
Na porażonych i pozostających w glebie resztkach roślin wytwarza sklerocja. Kiełkują one na wiosnę i wytwarzają bezpłciowo ogromną ilość konidiów dokonujących infekcji pierwotnej młodych roślin. Na sklerocjach czasami wytwarzane są także apotecja, w których na drodze płciowej powstają askospory. Nie odgrywają one większej roli w rozprzestrzenianiu choroby. Sklerocja mogą przetrwać w glebie do 21 cm na głębokości poniżej 15 cmEllerbrock, L.A. (1977). „Survival of sclerotia and conidia of Botrytis squamosa” (PDF). Phytopathology. 67: 219-225..
Znaczenie Gatunek rozprzestrzeniony w Europie, USA, Azji i Australii Wśród roślin uprawnych poraża cebulę, czosnek i pora. Wraz z innymi patogenami wywołuje u nich chorobę o nazwie zgnilizna szyjki cebuli.
Przypisy
Kategoria:Mykobiota Polski Kategoria:Twardnicowate