Teodor Bobowski (ur. 22 października 1889 w Berlinie, zm. 13–14 kwietnia 1940 w Katyniu) – podporucznik piechoty rezerwy Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Stanisława i Marii z domu Berchiet urodzony 22 października 1899 w Berlinie. W 1908 ukończył szkołę kupiecką w Berlinie, a następnie prowadził tam hurtownię wyrobów tytoniowych.
W 1914 został wcielony do armii niemieckiej, walczył w I wojnie światowej. Należał do konspiracji przedpowstaniowej w Wielkopolsce, był organizatorem (jeszcze przed powstaniem) brawurowej akcji wykradzenia Niemcom tajnej dokumentacji wojskowej, która trafiła potem w ręce aliantów. Walczył w powstaniu wielkopolskim. Tłumacz w misji angielskiej w czasie pobytu Ignacego Paderewskiego w Poznaniu. Następnie w Wojsku Polskim, w szeregach 57 pułku piechoty walczył w wojnie 1920 r. 31 grudnia 1920 został przeniesiony do rezerwy. Przydzielony do korpusu oficerskiego OK VII.
W latach 1920–1927 był właścicielem hurtowni kapeluszy męskich i damskich „Kapelusz Polski” na Starym Rynku 76 w Poznaniu. Następnie pracował jako urzędnik. Należał wraz z żoną do Stowarzyszenia Kupców Chrześcijan w Poznaniu.
W czasie kampanii wrześniowej 1939, po agresji ZSRR na Polskę, w nieznanych okolicznościach dostał się do niewoli sowieckiej. Osadzono go w obozie jenieckim NKWD w Kozielsku. Wiosną 1940 został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD w lesie katyńskim i tam pogrzebany w bezimiennej mogile zbiorowej, gdzie od 28 lipca 2000 mieści się oficjalnie Polski Cmentarz Wojenny w Katyniu. W miejscu tym prowadzone były ekshumacje i prace archeologiczne. W 1943 ciało Teodora Bobowskiego zostało zidentyfikowane w toku ekshumacji prowadzonych przez Niemców pod numerem 1345, a przy zwłokach znaleziono kartę szczep. 1770. Figuruje na liście wywózkowej 022/1 z 9 kwietnia 1940 i liście PCK (AM) 1345.
Był żonaty z Zofią Marią z Kraszewskich (1895–1987), z którą miał cztery córki: Urszulę Barbarę (1919–2010), Irenę Bronisławę (1920–1942), Teodorę Michalinę (ur. 1922) i Helenę Wandę (ur. 1926) oraz syna Stanisława Adama (1924–1985)..
Ordery i odznaczenia Krzyż Niepodległości – 20 lipca 1932 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości” Krzyż Walecznych Odznaka Pamiątkowa Wojsk Wielkopolskich Krzyż na Śląskiej Wstędze Waleczności i Zasługi
Upamiętnienie 5 października 2007 minister obrony narodowej Aleksander Szczygło mianował go pośmiertnie na stopień porucznikaDecyzja Nr 439/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 5 października 2007 w sprawie mianowania oficerów Wojska Polskiego zamordowanych w Katyniu, Charkowie i Twerze na kolejne stopnie oficerskie. Decyzja nie została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym MON.. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007 w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.
10 kwietnia 2011 na Osiedlu Warszawskim w Poznaniu, w ramach akcji „Katyń... pamiętamy” / „Katyń... Ocalić od zapomnienia”, został posadzony Dąb Pamięci Teodora Bobowskiego.
Zobacz też jeńcy polscy w niewoli radzieckiej (od 1939 roku) obozy NKWD dla jeńców polskich ofiary zbrodni katyńskiej – zamordowani w Katyniu
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Ludzie urodzeni w Berlinie Kategoria:Oficerowie Wojska Polskiego zamordowani w Katyniu Kategoria:Podporucznicy piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Polacy – żołnierze Armii Cesarstwa Niemieckiego w I wojnie światowej Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Powstańcy wielkopolscy (1918–1919) Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Odznaką Pamiątkową Wojsk Wielkopolskich Kategoria:Pochowani na Polskim Cmentarzu Wojennym w Katyniu Kategoria:Urodzeni w 1889 Kategoria:Zmarli w 1940