Wielkoszczur górski (Cricetomys kivuensis) – gatunek ssaka z podrodziny wielkoszczurów (Cricetomyinae) w obrębie rodziny malgaszomyszowatych (Nesomyidae), występujący w Afryce Środkowej.
Zasięg występowania Wielkoszczur górski występuje w Wielkim Rowie Zachodnim we wschodniej Demokratycznej Republice Konga, południowo-zachodniej Ugandzie, zachodniej Rwandzie i północnym Burundi.
Taksonomia Gatunek po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1917 roku szwedzki zoolog Einar Lönnberg nadając mu nazwę Cricetomys kivuensis. Holotyp pochodził z Masisi, w Demokratycznej Republice Konga.
Status taksonomiczny gatunku nie jest pewny, część autorów traktuje go jako formę wielkoszczura leśnego (Cricetomys emini). Odrębność tego gatunku została ostatnio zakwestionowana na gruncie analiz molekularnych i morfologicznych; może nie reprezentować odrębnego gatunku. Konieczne są dalsze badania w celu rozwiązania taksonomii tego rodzaju. Autorzy Illustrated Checklist of the Mammals of the World uznają ten takson za gatunek monotypowy.
Etymologia Cricetomys: rodzaj Cricetus (chomik); mus, μυος muos „mysz”. kivuensis: wulkany Kiwu, Kiwu Północne, Demokratyczna Republika Konga.
Morfologia Długość ciała (bez ogona) średnio 320 mm, długość ogona średnio 340 mm, długość ucha średnio 45 mm, długość tylnej stopy średnio 69 mm; brak szczegółowych danych dotyczących masy ciała. Wielkoszczury górskie są większe od typowych wielkoszczurów leśnych, o czaszce tak masywnej jak u największego gatunku, wielkoszczura południowego (Cricetomys ansorgei). Grzbiet jest ciemnoszary, nie jasnobrązowy jak u typowych wielkoszczurów leśnych, a spód ciała szarobiały, słabo oddzielony kolorystycznie od wierzchu (u wielkoszczurów leśnych granica jest wyraźna). Sierść jest dość długa, miękka i gęsta, co także odróżnia je od pokrewnego gatunku.
Przypisy Nazwy polskie za:
Kategoria:Malgaszomyszowate Kategoria:Ssaki Afryki Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1917 roku