Janusz Kazimierz Jamontt (ur. 1875, zm. 29 kwietnia 1951Stanisław Grodziski, Komisja Kodyfikacyjna Rzeczypospolitej Polskiej, [w:] Prawno-Historyczne, Tom 33, Numer 1 (1981) s. 76. w Łodzi) – polski prawnik-karnista, sędzia Sądu Najwyższego.
Życiorys Urodził się w 1875Stefan Lelental, Profesor Emil Stanisław Rappaport – uczony, kodyfikator, organizator i uczestnik międzynarodowego ruchu naukowego, inicjator uchwalenia Kodeksu karnego wykonawczego, nauczyciel akademicki, kierownik pierwszego w Polsce Zakładu Prawa Karnego Wykonawczego „Przegląd Więziennictwa Polskiego” Nr 89 Warszawa 2015, s. 13. na WołyniuAlbum prawników polskich, [w:] Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny, nr 2 z 1937, s. 19.. Był synem Władysława Jamonta h. Pobóg i Anny Ursyn-Pruszyńskiej h. Rawicz (1854–1939). Pojął za żonę Różę z domu de La Tour (1879–1968), z którą mieli: Władysława i Helenę.
W 1900 ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Moskiewskim, od 1906 pracował jako adwokat, od 1918 w sądownictwie polskim. Przez Radę Regencyjną został mianowany sędzią sądu okręgowego w KielcachDziennik Urzędowy Ministerstwa Sprawiedliwości, nr 12 z 26.11.1918, s. 385. W 1921 został sędzią Sądu Najwyższego, od 1924 wykładał prawo karne na Wolnej Wszechnicy Polskiej, od 1931 był członkiem Komisji Kodyfikacyjnej. W lipcu 1932 był współzałożycielem (z Emilem Stanisławem Rappaportem i Adamem Ettingerem) i został kierownikiem Instytutu Kryminologicznego Wolnej Wszechnicy Polskiej w Warszawie.
Był autorem szeregu prac z zakresu prawa karnego i dotyczących funkcjonowania sądownictwaM. Materniak-Pawłowska, Zawód sędziego w Polsce w latach 1918–1939, "Czasopismo Prawno-Historyczne", 63, 2011, z. 1, s. 64., jak również o charakterze popularyzatorskim. Jego rozważania na temat niezawisłości sędziowskiej są aktualne do dziśD. Malec, O genezie i praktycznych aspektach funkcjonowania instytucji asesorów sądowych w świetle rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 6 lutego 1928 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych, „Krakowskie Studia z historii państwa i prawa”, 8, 2015, z. 4, s. 419..
Był aktywny w konspiracyjnych pracach Polskiego Wydawnictwa PrawniczegoW. Bayer, „Polskie Wydawnictwo Prawnicze" w latach okupacji hitlerowskiej (wspomnienia), „Palestra", 13, 1969, nr 4 (136), s. 28..
Po II wojnie światowej prowadził na Uniwersytecie Łódzkim wykłady zlecone z prawa karnegoSkład osobowy i spis wykładów na rok akademicki 1946–1947, Łódź 1947, s. 17, 73, 76.K. Śmiechowski, Garść refleksji na temat pierwszego wydania wspomnień Aleksandra Mogilnickiego, „Studia z Historii Społeczno-Gospodarczej”, 2011, t. 9, s. 390..
Zmarł 29 kwietnia 1951 w Łodzi. Pochowany na cmentarzu rzymskokatolickim pw. św. Wincentego a Paulo (Doły).
Ordery i odznaczenia Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (9 listopada 1926)M.P. z 1926 r. nr 259, poz. 727 „za zasługi, położone na polu organizacji sądownictwa i za działalność naukową”. Złoty Krzyż Zasługi (9 listopada 1932) „za zasługi na polu pracy naukowej i ustawodawczej”.
Wybrane prace O potrzebie manifestowania przekonań religijnych przez inteligencyę: odczyt wygłoszony w Warszawie w d. 17 lutego i 9 marca r.b. oraz w Płocku w d. 18 kwietnia r.b., Warszawa 1910 Lew Tołstoj: odczyt, Warszawa 1914 W obronie władzy sądowej, Warszawa 1924 Zagadnienia kryminologiczne w mitologji greckiej, Warszawa 1924 Projekt sądów bez nadzoru i stażu, Warszawa 1927 Historja i krytyka rozporządzenia o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. z 1928 nr 12, poz. 93), Warszawa 1928 Podstawowe zasady prawa karnego obowiązującego w b. zaborze rosyjskim. 1, Część ogólna, Warszawa 1929 Sąd jednoosobowy czy kolegjalny?, Warszawa 1929 O zmianie przepisów Konstytucji, dotyczących władzy sądowej, Warszawa 1930 Kodeks karny r. 1932 z dostosowanemi do kodeksu tezami z orzeczeń Sądu Najwyższego, odpowiedniemi ustępami uzasadnienia projektu Komisji Kodyfikacyjnej oraz ze skorowidzem, oprac. i objaśnieniami opatrzyli J. Jamontt i E. St. Rappaport przy udz. R. Lemkina, Warszawa 1932 Podstawowe zasady nowego prawa karnego obowiązującego w Polsce (kodeks karny r. 1932): konspekt wykładów: część ogólna, Warszawa 1932
Przypisy
Bibliografia G. Ławnikowicz, Spuścizna zaborcza a zagadnienie unifikacji postaw w debacie na temat pożądanego statusu trzeciej władzy, [w:] „Rodzinna Europa”. Europejska myśl polityczno-prawna u progu XXI wieku, red. P. Fiktus, H. Malewski, M. Marszał, Wrocław 2015, s. 185–205 . Album prawników polskich, [w:] Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny, nr 2 z 1937, s. 19.
Kategoria:Absolwenci i studenci Cesarskiego Uniwersytetu Moskiewskiego Kategoria:Członkowie Komisji Kodyfikacyjnej (II Rzeczpospolita) Janusz Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Polscy karniści Kategoria:Sędziowie Królestwa Polskiego (1916–1918) Kategoria:Sędziowie Sądu Najwyższego II Rzeczypospolitej Kategoria:Urodzeni w 1875 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wolnej Wszechnicy Polskiej Kategoria:Zmarli w 1951