mały|Milan Rakić Milan Rakić (ur. 18 września 1876 w Belgradzie, zm. 30 czerwca 1938 w Zagrzebiu) – serbski poeta.
W 1894 ukończył gimnazjum w Belgradzie, 1898–1902 studiował prawo w Paryżu, później został pracownikiem Ministerstwa Finansów. W latach 1904–1933 pracował jako dyplomata (w latach 1927–1933 na placówce w Rzymie), później był m.in. prezesem serbskiego Pen Clubu. Pisał liryki refleksyjne i patriotyczne, w 1904 wydał zbiór Pesme, a w 1912 – Nowe pesme; wyróżnikami tych dzieł był intelektualizm, ironia i autoironia, co okazało się wyraźną nowością w serbskiej liryce. Pozostawał pod wpływem francuskiego dekadentyzmu. Wniósł do serbskiej poezji modernistycznej tematykę emocjonalnego chłodu, dewaluacji tradycyjnych wartości i zmysłowe ujęcie relacji erotycznych. Jego twórczość miała rodowód parnasistowski i symbolistyczny, była kunsztowną formalnie poezją modernistycznych rozterek duszy, poza tym tworzyła neoromantyczny kult dramatycznej przeszłości Serbii.
Bibliografia Nowa encyklopedia powszechna PWN t. 5, Warszawa 1998. Wielka encyklopedia PWN t. 23, red. Jan Wojnowski, Warszawa 2004.
http://www.kodkicosa.com/milan_rakic.htm (serb.)
Kategoria:Ludzie urodzeni w Belgradzie Kategoria:Serbscy poeci Kategoria:Urodzeni w 1876 Kategoria:Zmarli w 1938