Limfadenopatia (łac. lymphadenopathia) – powiększenie węzłów chłonnych na skutek stymulacji antygenowej. Prawidłowe węzły chłonne u ludzi nie przekraczają 1–2 cm średnicy, większość jest jednak znacznie mniejsza. Są ruchome względem otoczenia oraz niebolesne w badaniu palpacyjnym.
Powiększenie węzłów chłonnych może być skutkiem: proliferacji makrofagów i limfocytów na skutek stymulacji antygenem wirusowym, bakteryjnym, itp., nacieku zapalnego w węźle, nacieku nowotworowego w węźle, pierwotnym złośliwym rozplemem komórek układu chłonnego (zobacz chłoniak, białaczka), w lipidozach na skutek nacieku zmienionych makrofagów.
Wyróżnia się dwa rodzaje limfadenopatii: regionalną i ogólną. U osób młodych limfadenopatia ogólna jest najczęściej spowodowana infekcją o tle wirusowym. U osób dorosłych uogólnione powiększenie węzłów chłonnych występuje rzadziej, a jego najczęstszą przyczyną są choroby rozrostowe.
Do najczęstszych przyczyn limfadenopatii regionalnej zaliczamy: stan zapalny w obszarze drenażu chłonki przez powiększone węzły, zakażenia paciorkowcowe gardła (węzły podżuchwowe i szyjne), błonica gardła, tularemia - powiększone węzły w pobliżu wrót zakażenia, choroba kociego pazura, gruźlica, różyczka (zauszne, potyliczne), odra (szyjne, karkowe), infekcje adenowirusowe, naciek nowotworowy na okoliczne węzły, lub stymulacja antygenami nowotworowymi okolicznych węzłów, toksoplazmoza (szyjne, karkowe), sarkoidoza (śródpiersiowe, przywnękowe).
Do najczęstszych przyczyn limfadenopatii ogólnej zaliczamy: mononukleoza zakaźna, HIV, dżuma dymienicza, filariozy, choroby układowe (białaczki, chłoniaki złośliwe).
Kategoria:Hematologia Kategoria:Objawy chorobowe