Astryld czerwonoskrzydły (Estrilda rhodopyga) – gatunek małego ptaka z rodziny astryldowatych (Estrildidae). Występuje we wschodniej Afryce. Nie jest zagrożony wyginięciem.
Taksonomia Po raz pierwszy gatunek opisał szwedzki ornitolog Carl Jakob Sundevall w 1850 na podstawie holotypu z Sudanu. Nowemu gatunkowi nadał nazwę Estrilda rhodopyga. Jest ona obecnie (2025) akceptowana przez Międzynarodowy Komitet Ornitologiczny; wyróżnia on dwa podgatunki: E. r. rhodopyga Sundevall, 1850 E. r. centralis Kothe, 1911
Morfologia Długość ciała wynosi 10–10,5 cm; masa ciała 6,6–9,5 g. Gatunek bliźniaczy astrylda czarnorzytnego (Estrilda troglodytes). Występuje niewyraźny dymorfizm płciowy. Jedynymi różnicami pomiędzy tym gatunkiem a astryldem czarnorzytnym jest czarny i smuklejszy dziób, czarne i dłuższe nogi oraz cieńszy pasek na pokrywach usznych.
Występowanie Przedstawiciele podgatunku nominatywnego zamieszkują wschodni Sudan, Erytreę i Etiopię. Reprezentanci E. r. centralis występują w południowo-wschodnim Sudanie Południowym, centralnej i południowej Etiopii, północno-zachodniej i południowej Somalii, północno-wschodniej Demokratycznej Republice Konga, Ugandzie, Kenii, Tanzanii i północnym Malawi. Astryldy czerwonoskrzydłe żyją na sawannach, głównie w gęstej roślinności. Przebywają w parach lub małych grupach, niekiedy z innymi gatunkami astryldowatych.
Lęgi Lęgi w Ugandzie stwierdzono we wrześniu i maju, w Kenii w marcu, kwietniu i lipcu. Kuliste gniazdo najczęściej wije na ziemi. Samica składa zwykle 4 jaja. Wysiadywanie trwa 12–14 dni.
Status zagrożenia Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) uznaje astrylda czerwonoskrzydłego za gatunek najmniejszej troski (LC, least concern) nieprzerwanie od 1988 roku. Całkowita liczebność populacji nie została oszacowana, ale ptak opisywany jest jako pospolity lub lokalnie pospolity. Ze względu na brak dowodów na spadki liczebności bądź istnienie poważnych zagrożeń dla gatunku BirdLife International ocenia trend liczebności populacji jako prawdopodobnie stabilny.
Informacje dla hodowców Wyjątkowo aktywny, lecz skryty astryld. Często lata. Trzymany jest w wolierach i rzadko w dużych klatkach. Trzeba mu zapewnić dużo gęstej roślinności (najlepiej z krzewów i wysokiej trawy). Podłoże powinno być zrobione z piachu. Poidełka oraz miski powinny być położone blisko dna klatki lub woliery. Gnieździ się w budkach lęgowych dla papużek falistych. Karmi się go prosem, kanarem i namoczonymi ziarnami pszenicy.
Przypisy
Systematyka i nazewnictwo polskie za:
Linki zewnętrzne
Kategoria:Astryldowate Kategoria:Ptaki Afryki Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1850 roku Kategoria:Taksony opisane przez Carla Jakoba Sundevalla