1 grosz (1810–1814) – miedziana moneta jednogroszowa Księstwa Warszawskiego, bita na podstawie dekretu Fryderyka Augusta, króla saskiego, księcia warszawskiego, z 25 czerwca 1810 r.
Awers W centralnej części znajduje się herb sasko-polski – na dwupolowej tarczy nakrytej królewską koroną saską, w lewym polu herb saski, w prawym polu orzeł polski. Po bokach tarczy umieszczono dwie gałązki palmowe skrzyżowane u dołu.
Rewers Na tej stronie umieszczono nominał 1, pod nim napis „GROSZ”, poniżej rok bicia 1810, 1811, 1812 lub 1814, a na samym dole inicjały intendenta mennicy w Warszawie – I.S. (Jan Stockman 1810, 1811) lub I.B. (Jakub Benik 1811, 1812, 1814).
Opis Monetę bito w mennicy w Warszawie, w miedzi, na krążku o średnicy 21 mm, masie 2,7 grama, z rantem gładkim. Przez cały rok 1815, również po likwidacji Księstwa Warszawskiego i utworzeniu Królestwa Kongresowego, mennica biła jednogroszówkę z datą wsteczną – 1814. Wg sprawozdań mennicy w latach 1810–1815 w obieg wpuszczono sztuk. Stopień rzadkości poszczególnych roczników i typów monet przedstawiono w tabeli: RocznikZnak intendentaStopień rzadkościLiczba egzemplarzyUwagiZdjęcieI.S.Rznane są 4 odmianyframeless|upright1 grosz 1811I.S.> 400 000znane są 4 odmianyframeless|upright1 grosz 1811I.B.> 400 000frameless|upright1 grosz 1812I.B.> 400 000znane są 3 odmianyframeless|upright1 grosz 1814I.B.> 400 000znane są 3 odmianyframeless|upright
Zobacz też monety epoki napoleońskiej
Przypisy
1 1810 Kategoria:Miedziane monety