Aleksander Mikołaj Tomaszewski ps. „Wysocki” (ur. 6 grudnia 1890 w Warszawie. zm. wiosną 1940 w Charkowie) – major piechoty Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari, szef sztabu Polskiej Organizacji Wojskowej w 1914 i 1915 roku, dyrektor Gimnazjum Państwowego im. Władysława IV w Warszawie w latach 1923–1939, doktor filozofii, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Floriana i Weroniki z Wysockich urodzony 6 grudnia 1890 w Warszawie. Członek Drużynach Strzeleckich w latach 1911–1914, potem w I Brygadzie Legionów Polskich. Od 1918 roku w sztabie gen. Edwarda Rydza–Śmigłego, następnie w 1 pułku piechoty Legionów. W 1922 roku został zwolniony z wojska. Absolwent Uniwersytetu Warszawskiego w 1931 roku.
8 stycznia 1924 został zatwierdzony w stopniu majora ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 43. lokatą w korpusie oficerów rezerwy piechoty. Posiadał przydział w rezerwie do 1 Pułku Piechoty Legionów w Wilnie. W 1934, jako oficer rezerwy pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Warszawa Miasto III. Posiadał przydział w rezerwie do 10 Pułku Piechoty w Łowiczu.
W czasie kampanii wrześniowej 1939 – po agresji ZSRR na Polskę – w nieznanych okolicznościach dostał się do niewoli sowieckiej i przebywał w obozie w Starobielsku. Wiosną 1940 został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD w Charkowie i pogrzebany potajemnie w bezimiennej mogile zbiorowej w Piatichatkach, gdzie od 17 czerwca 2000 mieści się oficjalnie Cmentarz Ofiar Totalitaryzmu w Charkowie. Figuruje na Liście Starobielskiej NKWD pod pozycją 3290.5 października 2007 minister obrony narodowej Aleksander Szczygło mianował go pośmiertnie na stopień podpułkownikaDecyzja Nr 439/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 5 października 2007 w sprawie mianowania oficerów Wojska Polskiego zamordowanych w Katyniu, Charkowie i Twerze na kolejne stopnie oficerskie. Decyzja nie została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym MON.. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007 w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 7081 – 17 maja 1922. Krzyż Niepodległości z Mieczami – 12 marca 1931 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”.. Krzyż Walecznych czterokrotnie.
Zobacz też jeńcy polscy w niewoli radzieckiej (od 1939 roku) obozy NKWD dla jeńców polskich ofiary zbrodni katyńskiej – zamordowani w Charkowie
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Alicja Bełcikowska, Polska Organizacja Wojskowa: zarys dziejów, Warszawa 1939, s. 8-9.
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Członkowie Polskich Drużyn Strzeleckich Kategoria:Członkowie Polskiej Organizacji Wojskowej Kategoria:Majorowie piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Nauczyciele II Rzeczypospolitej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości z Mieczami Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (czterokrotnie) Kategoria:Oficerowie 1 Pułku Piechoty Legionów Kategoria:Oficerowie 10 Pułku Piechoty (II RP) Kategoria:Oficerowie Wojska Polskiego zamordowani w Charkowie Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Ofiar Totalitaryzmu na Piatichatkach w Charkowie Kategoria:Polscy filozofowie XX wieku Kategoria:Urodzeni w 1890 Kategoria:Zmarli w 1940 Kategoria:Żołnierze I Brygady Legionów Polskich Kategoria:Żołnierze Batalionu Warszawskiego POW