Liga okręgowa rzeszowska w hokeju na lodzie – rozgrywki w hokeju na lodzie w województwie rzeszowskim. Liga stanowiła element trzeciego poziomu rozgrywkowego, a zwycięzca zawodów ubiegał się o awans do II ligi.
Na początku lutego 1950 w Przemyślu odbył się turniej o mistrzostwo klasy A grupy wschodniej w ramach ligi okręgowej krakowskiej sezonu 1949/1950, a jego zwycięzca Kolejarz Przemyśl, był premiowany do rywalizacji o mistrzostwo okręgu krakowskiego. W sezonie 1950/1951 zorganizowano rozgrywki w okręgu rzeszowskim, a siedzibą okręgu był Przemyśl pod adresem Rynek 3.
W sezonie 1956/1957 rozgrywki organizowała Sekcja Hokeja na Lodzie Wojewódzkiego Komitetu Kultury Fizycznej (WKKF) w Rzeszowie, której przewodniczącym był Jan Ulm. 8 grudnia 1957 w Rzeszowie wojewódzcy działacze powołali do życia Rzeszowski Okręgowy Związek Hokeja na Lodzie (ROZHL), którego prezesem został wówczas wybrany Jan Ulm, a wiceprezesami Jakub Stachowicz, Zbigniew Motyka, Bolesław Jeżowski. W 1959 prezesem ROZHL był Wielisław Kalwas.
Z uwagi na naturalny sposób przygotowywania i funkcjonowania lodowisk, utrzymujących się na mrozie, w wielu edycjach rozgrywek prowadzenie meczów było utrudniane oraz uniemożliwiane przez niekorzystne warunki atmosferyczne (odwilż). Wskutek tego niektóre edycji ligi nie zostały ukończone. Wobec tego w kilku przypadkach do dalszej rywalizacji o awans do II ligi był wyznaczany przedstawiciel okręgu rzeszowskiego przez władze wojewódzkiego związku hokeja na lodzie, co w prasie regionalnej podsumowano, iż na turnieje eliminacyjne była kierowana drużyna przypadkowa, prawie urzędowo wyznaczana. Głównie z opisanych powodów, a co za tym idzie braku sztucznych lodowisk, wiele sekcji zaprzestało działalności, zaś przed sezonem 1962/1963 dokonano reorganizacji rozgrywek, w wyniku czego okręg rzeszowski został zlikwidowany, a dotychczasowe rozgrywki ligi okręgowej rzeszowskiej zostały włączone do Krakowskiego Okręgowego Związku Hokeja na Lodzie (KOZHL), zaś dla trzech zespołów z Rzeszowszczyzny utworzono w klasie A specjalną grupę rzeszowską ligi okręgu krakowskiego, której zwycięzca wraz z mistrzem i wicemistrzem klasy A okręgu krakowskiego miał rywalizować o prawo ubiegania się o awans do II ligi. W sezonie 1964/1965 jedyny przedstawiciel woj. rzeszowskiego, Czuwaj Przemyśl, uczestniczył w lidze okręgowej krakowsko-rzeszowskiej, funkcjonującej pod egidą KOZHL.
Reaktywujący się na przełomie 1965/1966 za zgodą Rzeszowski OZHL nakłonił do wskrzeszenia działalności zlikwidowane zespoły; w styczniu wybrano nowe władze związku (prezesem ponownie został Jan Ulm) oraz zorganizowano rozgrywki o Puchar WKKFiT (Wojewódzki Komitet Kultury Fizycznej i Turystyki). W sezonie 1966/1967 podjęto rozgrywki okręgu krakowskiego. Przed nowym sezonem 1968/1969 władze ROZHL zapowiedziały, że w razie niekorzystnych warunków atmosferycznych mecze uczestników rozgrywek odbędą się na nowo otwartym sztucznym lodowisku w Sanoku, stanowiącym pierwszy tego typu obiekt na Rzeszowszczyźnie. Przed edycją 1969/1970 władze ROZHL planowały po zakończeniu tego sezonu zorganizowanie turnieju o Puchar Bieszczadów na sanockim obiekcie.
W lutym 1970 dziennikarz „Nowin Rzeszowskich” Jan Filipowicz podsumował minione lata ligi okręgowej rzeszowskiej w kontekście poziomu sportowego oraz spadającej liczby uczestników, uznając rozgrywki jako formę zabawy organizowanej z myślą o piłkarzach, którzy w ramach swoich klubów mieli zajęcie i rozrywkę w okresie zimowym; przytaczając jednocześnie różnicę widoczną pomiędzy reprezentantami Rzeszowszczyzny na tle zespołów okręgu krakowskiego i katowickiego w corocznej posezononowej rywalizacji o awans do II ligi (jako przykład podał wynik meczu Czuwaju Przemyśl z KTH Krynica 1:44, stanowiący rekord powojennego hokeja w regionie).
W sezonie 1970/1971 Stal Sanok przystąpiła do ligi okręgowej krakowskiej , zajmując drugie miejsce, a następnie uzyskując awans do II ligi 1971/1972, jako pierwsza drużyna w historii z Rzeszowszczyzny. W tym czasie ROZHL nadal działał pod prezesurą Jana Ulma.
thumb|240px|Drużyna Stali Rzeszów thumb|240px|Mecz Stali Rzeszów przed 1956. W bramce Tadeusz Maliczkowski thumb|240px|Drużyna Sanoczanki Sanok – mistrzowie okręgu z 1959 Edycje Grupa wschodnia okręgu krakowskiego Rok 1 miejsce 2 miejsce 3 miejsce Miejsce finału Źródła1950Kolejarz PrzemyślZwiązkowiec KrosnoWłókniarz Krosno PrzemyślDo turnieju finałowego grupy wschodniej mistrzostw klasy A w ramach okręgu krakowskiego, zaplanowanego na początek lutego 1950, pierwotnie awizowano udział sześciu uczestników, jednak ostatecznie wystąpiły trzy zespoły: Kolejarz Przemyśl, Związkowiec Krosno i Włókniarz Krosno (wycofała się Spójnia Rzeszów); zwyciężył Kolejarz Przemyśl (4 pkt.) drugi był Związkowiec Krosno (2 pkt.), a trzeci Włókniarz Krosno (0 pkt.); planowany był turniej grupy zachodniej mistrzostw klasy A; triumfator był premiowany do rywalizacji o mistrzostwo ligi okręgowej krakowskiej, zob.
Okręg rzeszowski