Stanisława Korwin-Szymanowska (ur. 17 lipca 1884 w Orłówce, zm. 7 grudnia 1938 w Katowicach) – polska śpiewaczka operowa (sopran liryczno-koloraturowy).
Życiorys Była córką Stanisława Szymanowskiego i Anny z domu Taube (1853–1943), siostrą Karola, kompozytora, Feliksa, pianisty, Zofii, pisarki i tłumaczki oraz Anny, archiwistki. Uczyła się w przyklasztornej szkole z internatem Sacré-Coeur we Lwowie. Naukę muzyki rozpoczęła w rodzinnym domu, kontynuowała ją w szkole Neuhausów w Jelizawetgradzie oraz we Lwowie u Zofii Kozłowskiej (w latach 1903–1906).
23 października 1906 zadebiutowała na scenie Opery Lwowskiej w „Opowieściach Hoffmanna” Offenbacha. Rok później wystąpiła po raz pierwszy w Filharmonii Warszawskiej. W latach 1914–1919 mieszkała w Lozannie, gdzie kontynuowała naukę śpiewu i występowała w tamtejszej Operze. Po roku 1920 występowała we Lwowie, Warszawie, Krakowie, Operze w Rydze, Paryżu, Wiedniu, Genewie, Frankfurcie, Rzymie i Pradze. W Operze Lwowskiej łącznie występowała przez cztery sezony artystyczne.
W latach 1934–1937 występowała razem z Henrykiem Sztompką na koncertach objazdowych i występach w szkołach. Prowadziła również wieloletnią działalność pedagogiczną – w latach 1923–1927 w Konserwatorium Warszawskim, w latach 1929–1931 w Szkole Towarzystwa Muzycznego w Lublinie, w latach 1935–1937 w Konserwatorium im. Mieczysława Karłowicza w Wilnie, od lutego 1938 w Śląskim Konserwatorium Muzycznym w Katowicach.
21 października 1936 w Warszawie podczas koncertu Towarzystwa Muzyki Współczesnej wzięła udział w prawykonaniu pieśni Mów do mnie, o miły na sopran i fortepian, skomponowanej w tym samym roku przez Grażynę Bacewicz do tekstu Rabindranatha Tagorego w tłumaczeniu Jana Kasprowicza. Akompaniował jej wtedy Kiejstut Bacewicz.
Była żoną lwowskiego przemysłowca – Stefana Bartoszewicza (1870–1934), z którym miała córkę, tragicznie zmarłą Alinę. Karol Szymanowski dedykował pamięci swojej siostrzenicy Stabat Mater i cykl 18 Pieśni Rymy dziecięceZob. biogram w: Michał Piekarski, Muzyka we Lwowie. Od Mozarta do Majerskiego. Kompozytorzy, muzycy, instytucje. Warszawa 2018, s. 244-251.. Stanisława Korwin-Szymanowska wraz z mężem i córką pochowani są w rodzinnym grobowcu na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie. mały|Nekrolog z 8 grudnia 1938, Kurier Warszawski
Repertuar operowy Giuseppe Verdi – Traviata, Rigoletto Giacomo Puccini – Tosca, Cyganeria, Madame Butterfly Gioacchino Rossini – Cyrulik sewilski Stanisław Moniuszko – Halka, Verbum nobile wykonywała również kompozycje swojego brata, Karola Szymanowskiego
Publikacje Stanisława Korwin-Szymanowska, Jak należy śpiewać utwory Karola Szymanowskiego, Gebethner i Wolff, Warszawa 1938.
Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi (30 stycznia 1930)M.P. z 1930 r. nr 31, poz. 52 Order Trzech Gwiazd (Łotwa)
Przypisy
Bibliografia Biografia na culture.pl
Kategoria:Artyści związani ze Lwowem Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Trzech Gwiazd Kategoria:Polskie śpiewaczki operowe Stanisława Kategoria:Urodzeni w 1884 Kategoria:Zmarli w 1938