thumb|Nagrobek Mariana Tomickiego Marian Konstanty Karol Tomicki (ur. 8 grudnia 1896 w Ociece, zm. 4 marca 1946 w Gdańsku) – podpułkownik dyplomowany piechoty Wojska Polskiego.
Życiorys Urodził się 8 grudnia 1896 w Ociece. Był uczniem Gimnazjum II w Rzeszowie, maturę zdał w roku szkolnym 1914/1915 w Gimnazjum Wyższym w WadowicachMichał Siwiec-Cielebon, Wolności siew. Absolwenci i uczniowie c. i k. Gimnazjum Wyższego w Wadowicach do 1918 r. jako kadra przyszłych sił zbrojnych Odrodzonej Rzeczypospolitej „Wadoviana. Przegląd historyczno-kulturalny” (21), 2018, s. 92-145, ISSN 1505-0181..
21 sierpnia 1914 wstąpił do Legionów Polskich. Służył jako kapral w 3. kompanii VI baonu 1 Pułku Piechoty. W listopadzie 1915 został ranny na froncie wołyńskim. 29 maja 1917 był odnotowany w 5. kompanii II baonu 1 pp.
9 grudnia 1919 został formalnie przyjęty do Wojska Polskiego z byłych Legionów, z zatwierdzeniem posiadanego stopnia podporucznika z dniem 1 grudnia 1919 i przydziałem do 17 Pułku PiechotyDz. Rozk. Wojsk. Nr 98 z 28 grudnia 1919 roku, poz. 4166.. Awansowany na stopień kapitana piechoty ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. Był oficerem 17 pp w Rzeszowie. Następnie został awansowany na stopień majora piechoty ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1928. W kwietniu 1928 został przeniesiony do Dowództwa Okręgu Korpusu Nr I w Warszawie na stanowisko referenta. Z dniem 5 stycznia został powołany do Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie, w charakterze słuchacza Kursu 1930/1932. Z dniem 1 listopada 1932, po ukończeniu kursu i otrzymaniu dyplomu naukowego oficera dyplomowanego, został przeniesiony do 36 Pułku Piechoty Legii Akademickiej w Warszawie na stanowisko dowódcy batalionu. W czerwcu 1934 został przeniesiony do 16 Pomorskiej Dywizji Piechoty w Grudziądzu na stanowisko szefa sztabu. Na stopień podpułkownika został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1936 i 24. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Latem 1936 został przeniesiony do Oddziału IV Sztabu Głównego na stanowisko kierownika referatu etapowego. Wiosną 1938 zachorował na gruźlicę i praktycznie nie wykonywał obowiązków służbowych. W czasie kampanii wrześniowej 1939 pełnił służbę w Oddziale IV Sztabu Naczelnego Wodza na stanowisku referenta w Wydziale Etapowym. Razem z personelem Oddziału IV Sztabu NW został ewakuowany do Rumunii.
Był żonaty z Kazimierą Marią z Janickich (1903–1931), miał córkę Marię Alicję po mężu Wilkoszewską (1928–2011).
Zmarł 4 marca 1946 w Gdańsku. Został pochowany w grobowcu rodzinnym na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera A 8-7-13).
Ordery i odznaczenia Krzyż Niepodległości (2 sierpnia 1931) „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1938) Krzyż Walecznych (czterokrotnie) Srebrny Krzyż Zasługi (3 sierpnia 1928)M.P. z 1928 r. nr 178, poz. 387 „za zasługi na polu wyszkolenia wojska”. Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Krzyż Komandorski Orderu Leopolda II (Belgia)
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Dowódcy batalionów 36 Pułku Piechoty Legii Akademickiej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (czterokrotnie) Kategoria:Odznaczeni Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921 Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie dyplomowani II Rzeczypospolitej Kategoria:Pochowani na Powązkach-Cmentarzu Wojskowym w Warszawie Kategoria:Podoficerowie piechoty Legionów Polskich Kategoria:Podpułkownicy piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Leopolda II Kategoria:Szefowie sztabu 16 Pomorskiej Dywizji Piechoty Kategoria:Urodzeni w 1896 Kategoria:Wojskowi związani z Rzeszowem Kategoria:Wojskowi związani z Warszawą Kategoria:Zmarli w 1946 Kategoria:Żołnierze I Brygady Legionów Polskich