Proporzec strzelecki mistrzowskiego pułku piechoty dywizji – proporzec Wojska Polskiego II Rzeczypospolitej, używany w pułkach piechoty, w latach 1932–1939.
3 listopada 1931 roku generał dywizji Kazimierz Fabrycy, w zastępstwie Ministra Spraw Wojskowych, zatwierdził wzór proporca strzeleckiego dla mistrzowskiego pułku piechoty w międzyoddziałowych zawodach strzeleckich dywizji piechoty. Zasady nadawania proporca zostały określone w „Instrukcji Wyszkolenia Kontyngensu Piechoty”, część I, L. dz. 200/Tj. 31 Dep. Piechoty.
Opis proporca: szerokość płachty - 50 cm, długość płachty - 75 cm, szerokość frędzli - 5 cm, szerokość szarfy - 10 cm, długość drzewca bez okucia - 225 cm, grubość drzewca - 3,5 cm, długość grotu - 18 cm, długość dolnego okucia drzewca - 10 cm. materiał płachty - jedwab, materiał szarfy - jedwab, haft srebrny i złoty, godło Rzeczypospolitej Polskiej wzór 1927, okucia - biały metal. Rok wręczenia i numer mistrzowskiego pułku były umieszczane co roku.
Proporzec miał być używany przez 25 lat, z zastrzeżeniem, że po 20 latach mistrzowski pułk umieszczał na drzewcu biało-czerwoną szarfę, na której znajdował się numer pułku i rok zwycięstwa w zawodach międzyoddziałowych.
7 grudnia 1932 roku Minister Spraw Wojskowych ogłosił wyniki międzyoddziałowych zawodów strzeleckich przeprowadzonych w 1932 roku w myśl „Instrukcji Wyszkolenia Kontyngensu Piechoty”, część I, w dywizjach piechoty z rocznikiem 1910. Obok trzydziestu wyróżnionych pułków piechoty, tytuł mistrzowskiego otrzymał również 3 Batalion Strzelców, jako najlepszy spośród czterech samodzielnych batalionów. Jednocześnie minister udzielił pochwały dowódcom i kadrom zawodowym mistrzowskich pułków piechoty dywizji (mistrzowskiemu baonowi strzelców) oraz dowódcom i kadrom zawodowym mistrzowskich kompanii dywizji (mistrzowskiemu pododdziałowi batalionów strzelców i morskiego).
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Piechota II Rzeczypospolitej Kategoria:Proporce Wojska Polskiego