Muzeum Sztuki Ludowej Huculszczyzny i Pokucia im. Josafata Kobrynskiego (ukr. Національний Музей Народного Мистецтва Гуцульщини та Покуття імені Йосафата Кобринського) – muzeum w Kołomyi na Ukrainie, z kolekcją ponad 50 000 obiektów, dokumentujących historię i kulturę ludową Huculszczyzny i Pokucia.
Historia Miasto Kołomyja szczyci się pierwszą w historii ziem polskich wystawą etnograficzną, zorganizowaną przez Oskara Kolberga w roku 1880. Pierwsze muzeum etnograficzne pod nazwą Muzeum Huculskie, zostało otwarte przez hr. Edmunda Starzeńskiego w roku 1892Kołomyja dziś na front, Nowa Trybuna Opolska, 17 kwietnia 2011. Opierało się w dużej mierze na zbiorach nauczycieli-artystów z założonej w Kołomyi w roku 1876 Szkoły Przemysłu Ceramicznego, takich jak Stanisław Dębicki.
Dzisiejsze muzeum mieści się w budynku zaprojektowanym w 1894 roku przez architektów: N. Krzyczkowskiego i L. Bakera, pierwotnie z przeznaczeniem na Dom Ludowy. Gmach został oddany do użytku w roku 1902Cezary Rudziński, Muzeum Huculszczyzny i Pokucia.
Muzeum, które jako patrona obrało postać (1818–1901), założono w 1926 roku. Otwarcie nastąpiło 31 grudnia 1934 roku. Mieści się w zabytkowym gmachu dawnego Domu Ludowego przy ulicy Teatralnej. Pierwszym dyrektorem był (1873–1958). 27 lutego 1945, po zarządzeniu Rady Komisarzy Ludowych Ukraińskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej, muzeum dołączyło do Komitetu ds. Sztuki i przekształciło się w Samorządowe Muzeum Sztuki Ludowej Huculszczyzny.
Opis Muzeum zawiera kolekcję ponad 50 000 obiektów, prezentujących historię, sztukę, kulturę i etnografię Pokucia i Huculszczyzny od XVII wieku do czasów dzisiejszych. Część obiektów związana jest również z kulturą trypolską.
Muzeum ma trzy oddziały: Muzeum Pisanek w Kołomyi Muzeum Sztuki Ludowej Huculszczyzny w Kosowie Muzeum Etnografii i Ekologii w Jaremczach
Galeria
Przypisy
Kategoria:Muzea na Ukrainie Kategoria:Muzea etnograficzne Kategoria:Kołomyja