mały|Liceum Hosianum w Braniewie, uczelnia, której Röhrlich dwukrotnie był rektorem|240x240pxVictor (Wiktor) Röhrich (ur. 27 lipca 1862 w Pieniężnie w Prusach Wschodnich, zm. 27 czerwca 1925 roku w Braniewie) – niemiecki historyk, wykładowca akademicki i polityk w okresie Republiki Weimarskiej, członek Partii Centrum.

Życiorys mały|Były cmentarz św. Jana, na którym został pochowany (w tle uczelnia)|240x240px Victor Röhrich urodził się, wraz z piątką rodzeństwa, w rodzinie malarza i rymarza Franza Röhricha i jego żony Rosy z domu Klingenberg. W latach 1868–1874 uczęszczał do katolickiej szkoły męskiej w Pieniężnie (katholische Knabenschule). Następnie również w Pieniężnie uczęszczał w latach 1874–1876 do szkoły gehobene Knabenschule. Jego wyjątkowe zdolności skłoniły rodziców do posłania go od jesieni 1876 roku do renomowanego braniewskiego gimnazjum, które ukończył wraz ze zdaną maturą na Wielkanoc 1882 rokuGeorg Lühr Die Abiturienten des Braunsberger Gymnasiums von 1860 bis 1916 : mit Unterstützung des Historischen Vereins für Ermland, Braniewo 1916, s. 36. Następnie studiował historię oraz germanistykę we Wrocławiu (1882–1884) oraz w Królewcu (1884–1886). 21 grudnia 1885 na Uniwersytecie Albertina w Królewcu zdał rigorosum, a 10 marca 1886 obronił rozprawę doktorską z wyróżnieniem (summa cum laude) i uzyskał stopień doktora filozofii. W 1887 zdał egzamin państwowy pro facultate docendi. Pracował jako nauczyciel w Tylży i w Reszlu. W 1891 roku został nauczycielem w Liceum Hosianum w Braniewie. Powierzano mu prowadzenie lekcji historii, języka niemieckiego, matematyki i języków klasycznych. Po śmierci profesora Bendera w grudniu 1893 roku zwolniła się katedra historii w Liceum Hosianum, którą po pewnych perturbacjach powierzono w końcu, od Wielkanocy 1894 roku, Röhrichowi, nadając mu tytuł profesora nadzwyczajnego. Już po dwóch latach został mianowany profesorem zwyczajnym. Dwukrotnie pełnił funkcję rektora uczelni (1908–1911 i od 1924 do śmierci), która została podniesiona do rangi Akademii Królewskiej (1912), a od 1919 funkcjonowała jako Akademia Państwowa.

W 1910 został odznaczony Orderem Orła Czerwonego IV klasy. 30 września 1916 została mu nadana przez króla Prus godność tajnego radcy (geheimer Regierungsrat) jako ostatniej osobie w historii braniewskich wykładowców, w Republice Weimarskiej takiego tytułu już nie przyznawanoRoehrich, Viktor. In: Franz Kössler: Personenlexikon von Lehrern des 19. Jahrhunderts. Berufsbiographien aus Schul-Jahresberichten und Schulprogrammen 1825–1918 mit Veröffentlichungsverzeichnissen. Band: Raab – Rzepecki. Universitätsbibliothek Gießen, 2007, S. 230 (Digitalisat).Braunsberg/Ostpreußen. Unsere Schulen, Heft 42, Jahreswende1985/86, s. 12–13.

Victor Röhrich prowadził działalność zarówno naukową, jak i polityczną. Był autorem kilku publikacji poświęconych dziejom Warmii. W ramach serii „Monumenta Historiae Warmiensis” przygotował tom poświęcony gospodarce i kulturze. W 1894 roku został członkiem Warmińskiego Towarzystwa Historycznego. W latach 1915–1918 był prezesem stowarzyszenia.

Do ostatnich dni życia pozostawał aktywny, nawet w dniu śmierci pisał przy swoim biurku, kaligrafując, jak zawsze bardzo starannie, list do swego przyjaciela. Zmarł 27 czerwca 1925 roku około godziny dziesiątej rano na atak serca w swoim mieszkaniu położonym przy ul. Moniuszki. Pochowany został 1 lipca, obok innych wybitnych postaci, na średniowiecznym cmentarzu św. Jana w Braniewie. Żegnany był przez wielu profesorów, duchownych i znajomych; ceremonii pogrzebowej przewodził profesor braniewskiej uczelni ks. prof. Władysław ŚwitalskiFranz Buchholz: Geheimrat Dr. Victor Röhrich in: Zeitschrift für die Geschichte und Altertumskunde Ermlands, 22. Band, Heft 1–3, s. 306, Braniewo 1926.

Polityka Victor Röhrich był członkiem partii Centrum i przewodniczącym tej partii w Braniewie. W 1919 z ramienia partii Centrum został wybrany posłem do Landtagu. Jednak sądząc po zapisach protokołów posiedzeń był on jako poseł mało aktywny. W 1921 dobrowolnie złożył mandat poselskiAugust Hermann Leugers-Scherzberg und Wilfried Loth (Bearbeiter): Die Zentrumsfraktion in der verfassunggebenden Preußischen Landesversammlung 1912–1921, Sitzungsprotokolle..

Życie prywatne Victor Röhrich nigdy nie ożenił się.

Przypisy

Linki zewnętrzne Franz Buchholz: Geheimrat Dr. Victor Röhrich w: Zeitschrift für die Geschichte und Altertumskunde Ermlands, 22. Band, Heft 1–3, str. 280–307, Braniewo 1926 Victor Röhrich, Geschichte des Fürstbistums Ermland w bibliotece Polona Wiktor Röhrich w Encyklopedii Warmii i Mazur

Kategoria:Niemieccy historycy Kategoria:Politycy Niemieckiej Partii Centrum Kategoria:Politycy związani z Braniewem Kategoria:Nauczyciele akademiccy uczelni w Braniewie Kategoria:Ludzie urodzeni w Pieniężnie Kategoria:Urodzeni w 1862 Kategoria:Zmarli w 1925 Kategoria:Członkowie Warmińskiego Towarzystwa Historycznego Kategoria:Odznaczeni Orderem Orła Czerwonego Kategoria:Pochowani na cmentarzu św. Jana w Braniewie Kategoria:Absolwenci gimnazjum w Braniewie