thumb
Pajęczynowiec niepozorny (Botryobasidium conspersum J. Erikss.) – gatunek grzybów z typu podstawczaków (Basidiomycota).
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Botryobasidium, Botryobasidiaceae, Cantharellales, Incertae sedis, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.
Po raz pierwszy gatunek ten opisał John Eriksson w 1958 r. Synonimy:
Nazwę polską zaproponował Władysław Wojewoda w 2003 r.
Anamorfa: Oidium conspersum.
Morfologia Owocnik Rozpostarty, bardzo cienki, pajęczynowaty, biało-szarawy.
Cechy mikroskopowe System strzępkowy monomityczny. Strzępki cienkościenne, wszystkie bez sprzążka, w subhymenium o średnicy 4–6 μm, w hymenium 6–7 μm, cienkościenne, rozgałęzione zazwyczaj pod prostym kątem Brak cystyd. Podstawki krótkie, elipsoidalne, o rozmiarach 12–15 × 6–8 μm z 6 sterygmami. Zarodniki niemal cylindryczne lub łódeczkowate, gładkie, cienkościenne, o rozmiarach 7–9 × 2,5–3 μm.
Anamorfa tworzy kolonie o barwie od białej do żółtawej. Konidiofory o jednakowej grubości, o długości do 250 μm, szerokości 6–8 μm, w dolnej części proste, w górnej zakrzywione, 1–7-komórkowe. Konidia elipsoidalne, żółtawe, o rozmiarach 13–22 × 9–12 μm.
Występowanie Po raz pierwszy opisany został w Szwecji. Obecnie znane jest jego występowanie tylko w Europie. Na Półwyspie Skandynawskim jest dość częsty. W piśmiennictwie naukowym na terenie Polski do 2003 r. w. Wojewoda podał 3 stanowiska (Puszcza Niepołomicka, Kopiec Kościuszki w Krakowie, Przegorzały).
Saprotrof żyjący na martwym drewnie drzew iglastych i liściastych.
Przypisy
Kategoria:Mykobiota Polski Kategoria:Pajęczynowcowate