Aleksander Skotnicki ps. „Zemsta” (ur. 1 stycznia 1901 we Lwowie lub w Warszawie, zm. 18 maja 1944 w Wólce Zawieprzyckiej) – polski weterynarz, przedwojenny oficer rezerwy kawalerii, partyzant radziecki oraz GL i AL.
Życiorys Niewiele wiadomo nt. młodości Skotnickiego. Urodził się we Lwowie lub w Warszawie, w rodzinie żydowskiego pochodzenia. Przed wojną mieszkał pod Dawidgródkiem na Polesiu, był oficerem rezerwy kawalerii WP oraz docentem weterynariiS. Supruniuk, Z Polesia do Warszawy..
W 1941 Niemcy wymordowali prawie wszystkich Żydów mieszkających w Dawidgródku, w tym rodzinę Aleksandra Skotnickiego. Po tym wydarzeniu Skotnicki wstąpił do radzieckiego zgrupowania partyzanckiego pod dowództwem Wasilija Korża przybierając pseudonim „Zemsta”. W 1943 na rozkaz Leona Kasmana przeszedł Bug wraz z trzynastoosobową grupą partyzantów (wśród nich byli Ludwik Borowski i Marian Czerwiński) szukając kontaktu z Polską Partią Robotniczą i Gwardią Ludową. Spotkawszy dowodzony przez kpt. Jana Hołoda ps. „Kirpiczny” 1 batalion GL wstąpił w jego szeregiG. Alef-Bolkowiak, Gorące dni.. Po śmierci Hołoda zajął jego miejsce. Skotnicki okazał się dobrym organizatorem oraz dowódcą, w raportach do Dowództwa Głównego AL ppłk Mieczysław Moczar ps. „Mietek”, dowódca Obwodu II Lubelskiego, przedstawiał go pozytywnie jako zdolnego dowódcę. Uczestniczył w wielu akcjach bojowych min. w opanowaniu Parczewa 16 kwietnia 1944.
1 kwietnia 1944 por. Aleksander Skotnicki został awansowany do stopnia kapitana. W czasie wizyty Naczelnego Dowódcy AL, gen. bryg. Michała Żymierskiego ps. „Rola”, w Lasach Parczewskich batalion „Zemsty” został przeformowany w brygadę. W związku z rozpoczętą na początku maja antypartyzancką operacją „Maigewitter” zgrupowanie AL pod komendą ppłk „Mietka” rozpoczęło rajd na południe Lubelszczyzny. W czasie bitwy pod Rąblowem kpt. „Zemsta” dowodził północnym odcinkiem obrony zgrupowania. W czasie wyjścia z okrążenia stanął na czele grupy ok. dwudziestu partyzantów, którzy udali się ponownie w Lasy Parczewskie. Zginął wraz z nimi w zasadzce urządzonej przez hitlerowców we wsi Wólka ZawieprzyckaPartyzanci opuszczali pole bitwy rąblowskiej w kilku grupach i różnymi drogami..
Miejsce pochówku Aleksandra Skotnickiego pozostaje nieznane. Jego grób symboliczny znajduje się na wolskim cmentarzu żydowskim (sektor 10, rząd 2, numer 25). „Zemsta” został pośmiertnie awansowany do stopnia majora i odznaczony Krzyżem Grunwaldu II klasy.
Awanse porucznik – prawdopodobnie przed wojną kapitan – 1 kwietnia 1944Rozkaz Dowództwa Głównego AL z dnia 31 marca 1944. major – pośmiertnie
Ordery i odznaczenia Order Krzyża Grunwaldu II klasy – pośmiertnie 6 września 1946 „za zasługi położone w walce z okupantem i udział w pracach konspiracyjnych w okresie okupacji”, tu zaznaczono, że chodzi o osobę z województwa warszawskiego.A. Mazur, „Order Krzyża Grunwaldu”, Aneks biograficzny.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia Gustaw Alef-Bolkowiak, Gorące dni
Józef Bolesław Garas, Oddziały Gwardii Ludowej i Armii Ludowej 1942-1945 Stanisław Supruniuk, Z Polesia do Warszawy Aleksander Mazur, Order Krzyża Grunwaldu Mieczysław Wieczorek, Armia Ludowa
Linki zewnętrzne
Grób symboliczny Aleksandra Skotnickiego Metoda badania zależności pomiędzy chodami a wzrokiem u konia (1935) w bibliotece Polona
Kategoria:Żołnierze Armii Ludowej Kategoria:Polscy lekarze weterynarii Kategoria:Radzieccy partyzanci Kategoria:Polscy Żydzi Kategoria:Odznaczeni Orderem Krzyża Grunwaldu II klasy Kategoria:Ludzie urodzeni we Lwowie Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Urodzeni w 1901 Kategoria:Zmarli w 1944