thumb|Tablica i popiersie Douheta pod jego domem w Rzymie Giulio Douhet (ur. 30 maja 1869 w Casercie, zm. 15 lutego 1930 w Rzymie) – włoski generał major, twórca teorii wojny powietrznej i wykorzystania bombardowania strategicznego.

W swojej przełomowej pracy z 1921 roku pt. Il dominio dell'aria („Panowanie w powietrzu”) Douhet argumentował, że bombardowania strategiczne – zwłaszcza te skierowane przeciwko ludności cywilnej i infrastrukturze krytycznej – mogą doprowadzić do załamania się morale ludności wrogiego kraju, zmuszając jego rząd do kapitulacji. Książka jeszcze za życia Douheta została przetłumaczona na wiele języków i wydana m.in. w Stanach Zjednoczonych, a jego teorie okazały się bardzo wpływowe, po czym przyjęła je większość światowych mocarstw zaangażowanych w II wojnę światową.

Życiorys Pochodził z rodziny sabaudzkich wygnańców, którzy opuścili swoją ojcowiznę po przekazaniu Sabaudii Francji. Od 1882 roku służył w artylerii. Ukończył studia w Akademii Wojskowej w Modenie oraz na Politechnice Turyńskiej.

Przydzielony do Sztabu Generalnego, na początku XX wieku publikował wykłady na temat procesu mechanizacji wojska. Wraz z pojawieniem się we Włoszech pierwszych sterowców, a następnie samolotów ze skrzydłami stałymi, szybko dostrzegł potencjał militarny nowej technologii. Douhet dostrzegł ograniczenia związane z uzależnieniem komponentu lotniczego armii od dowódców wojsk lądowych i zaczął opowiadać się za utworzeniem sił powietrznych jako odrębnego rodzaju sił zbrojnych. W tym okresie współpracował także z młodym inżynierem lotniczym Giovannim Capronim, aby wspólnie wychwalać zalety sił powietrznych i ich rolę w nadchodzących wojnach.

Pierwszy znaczący rozgłos przyniósł mu jego raport podsumowujący wnioski z wojny włosko-tureckiej z lat 1911–1912 dotyczący wykorzystania lotnictwa, w którym Douhet zaproponował, aby główną rolą samolotów wojskowych było bombardowanie z dużych wysokości. W 1912 roku objął dowództwo nad batalionem lotniczym w Turynie i opracował Regole per l'uso degli aeroplani in guerra („Zasady użycia samolotów na wojnie”) – jedną z pierwszych doktrynalnych wytycznych tego rodzaju.

Wraz z wybuchem I wojny światowej Douhet wezwał włoskie dowództwo do znacznego zwiększenia liczby samolotów wojskowych. Gdy Włochy przystąpiły do wojny w 1915 roku, Douhet był przerażony niekompetencją dowódców i nieprzygotowaniem armii. W 1915 roku zaproponował wysłanie do wojny z Austro-Węgrami 500 bombowców, zdolnych zrzucać 125 ton bomb dziennie. Korespondował z przełożonymi i wysokimi urzędnikami państwowymi, ostro krytykując dotychczasowy sposób prowadzenia wojny i wzywając do skoncentrowania się na lotnictwie jako głównej sile bojowej państwa. Jego plan został odrzucony, a sam Douhet stanął przed sądem wojskowym i został skazany na rok więzienia za krytykę dowództwa.

Po klęsce wojsk włoskich w bitwie pod Caporetto został zwolniony z więzienia i przywrócony do służby. W 1918 roku mianowano go szefem Centralnej Dyrekcji Lotnictwa, ale pięć miesięcy później dobrowolnie zrezygnował ze stanowiska. W 1920 roku został zrehabilitowany, a w 1921 roku awansowany na generała majora. W 1922 roku przez kilka miesięcy sprawował stanowisko ministra lotnictwa w rządzie Benito Mussoliniego.

Zmarł na zawał serca w 1930 roku. Do końca życia dopracowywał swoje teorie wojny powietrznej i bronił jej założeń w debatach z innymi teoretykami lotnictwa.

Przypisy

Linki zewnętrzne Giulio Douhet „Panowanie w powietrzu” – Podcast Wojenne Historie

Kategoria:Teoretycy wojskowości Kategoria:Włoscy generałowie Kategoria:Uczestnicy I wojny światowej (Królestwo Włoch) Kategoria:Urodzeni w 1869 Kategoria:Zmarli w 1930