SM UB-56 – niemiecki okręt podwodny typu UB III zbudowany w stoczni AG Weser (Werk 268) w Bremie w roku 1917. Zwodowany 11 maja 1917 roku, wszedł do służby w Kaiserliche Marine 19 lipca 1917 roku. W czasie swojej służby SM UB-56 odbył 4 patrole, w czasie których zatopił 4 statki o łącznej pojemności BRT.
Budowa SM UB-56SM - Seiner Majestät. był dziewiątym z typu UB III, który był następcą typu UB II. Był średnim okrętem przeznaczonym do działań przybrzeżnych, o prostej konstrukcji, długości 55,3 metra, wyporności w zanurzeniu 651 ton, zasięgu 9040 Mm przy prędkości 6 węzłów na powierzchni oraz 55 Mm przy prędkości 4 węzłów w zanurzeniuR. Gardiner, Conway’s All the World Fighting Ships 1906–1921, s. 181.. W typie III poprawiono i zmodernizowano wiele rozwiązań. Zwiększono moc silników Diesla do 1085 KM produkcji MAN SE, silników elektrycznych produkcji do 780 KM.
Służba 9 sierpnia 1917 roku (w dniu przyjęcia okrętu do służby) dowódcą jednostki został mianowany porucznik marynarki () Hans Valentiner, który wcześniej był dowódcą okrętu SM UC-71. Jednostka 10 września 1917 roku została przydzielona do służby we Flotylli Flandria ().
W czasie swojej służby w Cesarskiej Marynarce Wojennej odbył cztery patrole, w czasie których zatopił cztery jednostki o łącznej pojemności BRT.
Pierwszą zatopioną przez UB-56 jednostką był niewielki brytyjski statek o napędzie parowym SSSS – Steam Ship. „Atlas” o pojemności BRT. Statek został zbudowany w 1903 roku w norweskiej stoczni Fredrikstad Mekaniske Verksted A/S – FMV dla norweskiego armatora Hanssen Bernhard (A/S Atlantis). Od 1917 roku pływał dla The Shipping Controller (W. Coupland & Co.) z Londynu. 13 listopada 1917 roku, czasie podróży z ładunkiem węgla z Warkworth do Rouen, został zatopiony 5 mil na południowy wschód od latarniowca Owers LV. Tego samego dnia UB-56 zatopił jeszcze jeden brytyjski statek handlowy. Był to zbudowany w 1909 roku parowiec „Axwell” o pojemności BRT. Statek należący do Broomhill Collieries, Ltd. (H. Coates) z West Hartlepool płynął także z ładunkiem węgla i tą samą trasą co wcześniej zatopiony „Atlas”. W wyniku ataku śmierć poniosło 3 członków załogi.
Trzecią jednostką zatopioną przez UB-56 był hiszpański statek parowy „Lalen Mendi” o pojemności BRT. Był to zbudowany w 1896 roku w stoczni Richardson, Duck & Co. Ltd. z Thornaby-on-Tees dla niemieckiego armatora Freitas & Co. Od 1909 roku statek należał do hiszpańskiej firmy Sota y Aznar z Bilbao. Statek płynął z ładunkiem węgla z Middlesbrough. 17 listopada został storpedowany i zatopiony 5 mil na południowy wschód od Beachy Head. Śmierć poniosło 5 członków załogi.
Ostatnią zatopioną jednostka przez okręt UB-56 był francuski parowiec „Maine” o pojemności BRT. 21 listopada 1917 roku statek zbudowany w 1910 roku w Atel. & Chant. de la Loire w Saint-Nazaire płynął dla Chemins de Fer de l'État Français z Dieppe. Został storpedowany i zatopiony na pozycji .
19 grudnia 1917 roku w Cieśninie Kaletańskiej, okręt wszedł na minę na pozycji . Nikt z załogi nie przeżył.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Niemieckie okręty podwodne typu UB III zatopione podczas I wojny światowej Kategoria:Niemieckie okręty podwodne zatopione przez miny Kategoria:Okręty podwodne typu UB III Kategoria:Okręty zbudowane w AG Weser Kategoria:Statki i okręty zatopione w kanale La Manche