mały|Gustaw Gwizdalski Gustaw Gwizdalski (ur. 16 marca 1897(metryka urodzenia – Warszawa-Praga, księga U-1897, akta 821). w Warszawie, zm. 10 marca 1978 w Leeds) – polski inżynier i lotnik wojskowy. Żołnierz Legionów Polskich, następnie od 1920 roku pilot w lotnictwie Wojska Polskiego. Uczestnik wojny polsko-bolszewickiej i II wojny światowej. Odznaczony m.in. Krzyżem Niepodległości.
Życiorys Urodził się 16 marca 1897 w Warszawie, w rodzinie Teodora Edmunda Gwizdalskiego i Józefy Jadwigi z Dzierżanowskich. Posiadał dwoje rodzeństwa, brata Zdzisława (ur. 4 lutego 1894) i siostrę Marię (ur. 29 lipca 1898 - zm. 20 listopada 1981, która wyszła za mąż za Eugeniusza Wilczkowskiego)
W wieku 17 lat wstąpił do II Brygady Legionów Polskich i służył w 2 pułku ułanów od początku jego istnienia, tj. od dnia 11 sierpnia 1914 roku, kiedy to porucznik Zbigniew Dunin-Wąsowicz zaczął organizować 2. i 3. szwadron Legionów Polskich. Służył w nim do jesieni 1916 rokuPolish Institute and Sikorski Museum Ref. No LOT A.IV.1/29b/37..
Absolwent szkoły pilotów w Krakowie (maj 1919) i szkoły pilotażu na lotnisku Ławica w Poznaniu (marzec 1920). Uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej (1919–1920), latając jako pilot w składzie 1. eskadry wywiadowczej. Do podpisania pokoju ryskiego w 1921 roku służył w 1. pułku lotniczym w Warszawie, a następnie w tej samej jednostce w Toruniu, jako pilot eskadry
Po wojnie wyszedł z wojska i studiował rolnictwo w Szkole Głównej Gospodarki Wiejskiej w Warszawie, kończąc ją w 1925 roku z dyplomem inżyniera rolnictwa. W czasie studiów wstąpił do korporacji akademickiej Welecja. Następnie pracował w banku rolnymPolish Institute and Sikorski Museum Ref. No LOT. A.V.106. i gospodarował w majątku Duki pod Tarczynem.
mały|Karta powołania Gustaw Gwizdalski 28.08.1939
W sierpniu 1939 zmobilizowany do służby w Dowództwie Lotnictwa Ministerstwa Spraw Wojskowych. Po zakończeniu kampanii wrześniowej 1939 przedostał się na Wyspy Brytyjskie (16 lipca 1940), wstępując do lotnictwa polskiego walczącego u boku RAF. Z racji wieku, skierowany został do pracy w personelu naziemnym. Kronika 303. dywizjonu myśliwskiego im. T. Kościuszki wymienia go pod datą 24 grudnia 1941 jako oficera wywiadu lotniczego (), odpowiedzialnego za zbieranie od załóg meldunków operacyjnych po locie (przebieg lotu, rozmieszczenie artylerii przeciwlotniczej, balony zaporowe itp. szczegóły taktyczne).
Zmarł 10 marca 1978 w Leeds, Prochy sprowadzono do Polski i złożono na cmentarzu katolickim Św. Józefa w Łodzi przy ul. Ogrodowej 39.
Ożeniony 29 września 1928 z Marią Kłos. Bezdzietny.
Ordery i odznaczenia Krzyż Niepodległości – 15 czerwca 1932 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Krzyż Walecznych Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Polowa Odznaka Pilota nr 89 – 11 listopada 1928 roku „za loty bojowe nad nieprzyjacielem w czasie wojny 1918-1920”
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Kapitanowie Polskich Sił Powietrznych Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921 Kategoria:Polscy lotnicy w kampanii wrześniowej Kategoria:Polscy lotnicy w wojnie polsko-bolszewickiej Kategoria:Porucznicy lotnictwa II Rzeczypospolitej Kategoria:Polscy piloci myśliwscy Kategoria:Urodzeni w 1897 Kategoria:Zmarli w 1978 Kategoria:Żołnierze Legionów Polskich 1914–1918 Kategoria:Żołnierze Wojska Polskiego na emigracji w Wielkiej Brytanii po II wojnie światowej Kategoria:Piloci 1 Eskadry Wywiadowczej