Ludwik Erhardt (ur. 29 kwietnia 1934 w KościeszkachWho is who w Polsce. Encyklopedia biograficzna z życiorysami znanych Polek i Polaków, Hübners blaues Who is Who, Zug 2007 (dodatek CD)., zm. 11 marca 2022Anna S. Dębowska Ludwik Erhardt nie żyje. Na jego tekstach wychowały się pokolenia miłośników muzykiRedaktor Wielki. Wspomnienia o Ludwiku ErhardzieDzieciństwo, muzyka, pasja. Wspomnienia Ludwika Erhardta (podawana jest także data 12 marca 2022)) – polski muzykolog i dziennikarz muzyczny.
Życiorys Urodził się w Kościeszkach k. Grodna. W 1956 ukończył studia z zakresu muzykologii na Uniwersytecie Warszawskim. Od 1958 był członkiem redakcji „Ruchu Muzycznego”, od 1960 sekretarzem jego redakcji, następnie zastępcą redaktora naczelnego, a w latach 1971–2008 redaktorem naczelnym pisma. Był też członkiem Związku Kompozytorów Polskich.
W 1985 otrzymał doroczną nagrodę Związku Kompozytorów Polskich, a w 2007 Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”Medal Zasłużony Kulturze - Gloria Artis - wyszukiwarka.
Publikacje Balety Igora Strawińskiego (1962) Brahms (1969) Papierowe nosy (1970) Poniżej muzyki. Artykuły, recenzje, felietony (1972) Muzyka w Polsce (1974) Spotkania z Krzysztofem Pendereckim (1975) Igor Strawiński (1978) Sztuka dźwięku (1980) Spacerem po historii muzyki (t. 1–2, 2012) Robert Schumann. Szkice do monografii (2013) Circa 180 (2014)
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Wydziału Historycznego Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Członkowie Związku Kompozytorów Polskich Kategoria:Laureaci Dorocznej Nagrody Związku Kompozytorów Polskich Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” Kategoria:Polscy dziennikarze muzyczni Kategoria:Polscy muzykolodzy Kategoria:Urodzeni w 1934 Kategoria:Zmarli w 2022