thumb Czubajeczka różowawa (Lepiota subincarnata J.E. Lange) – gatunek grzybów z rodziny pieczarkowatych (Agaricaceae).

Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Lepiota, Agaricaceae, Agaricales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.

Synonimy:

Nazwę polską zaproponował Władysław Wojewoda w 2003 r.

Morfologia Kapelusz Średnica 2–3,5 cm, początkowo półkulisty, potem płaskowypukły z niewielkim garbem. Powierzchnia biaława, pokryta różowobrązowymi, drobnymi, wełnistymi łuseczkami, które często tworzą nieregularnie koncentryczne pierścienie. Łuseczki są najciemniejsze na środku, w kierunku brzegu coraz jaśniejsze i rzadziej rozmieszczone. Brzeg ze zwieszającymi się, kłaczkowatymi resztkami osłony. Blaszki Wolne, stłoczone, białokremowe. Pod lupą dostrzec można na nich ostrzach cheilocystydy. Trzon Wysokość 2,5–5 cm, grubość 0,4–0,9 cm, kształt walcowaty, podstawa bulwiasta. Powierzchnia z różowawym odcieniem. Strefa pierścieniowa niewyraźna. Powyżej tej strefy powierzchnia gładka, poniżej pokryta włóknistymi łuskami. Wysyp zarodników Biały. Zarodniki elipsoidalne; gładkie, amyloidalne, o rozmiarach 6–7,5 × 3–4 μm. Gatunki podobne Charakterystyczną cechą czubajeczki różowawej jest różowawe zabarwienie kapelusza i trzonu. Może jednak być pomylona z innymi gatunkami: czubajeczka czerwonopochwowa (Lepiota ignivolvata). Odróżnia się jasnym, pomarańczowym lub czerwono brązowym pierścieniem na trzonie. czubajeczka cuchnąca (Lepiota cristata). Przeważnie jest większa i ma brązowawe łuski.

Występowanie i siedlisko Czubajeczka łysiejąca znana jest w wielu krajach Europy, w północnej i środkowej części USA, Nowej Zelandii, oraz w Kamerunie i Maroku. Na terenie Polski do 2003 r. podano w literaturze naukowej 4 stanowiska. Kilka innych i nowszych stanowisk podaje internetowy atlas grzybów.

Owocniki wyrastają pojedynczo lub w niewielkich grupkach w lasach liściastych i mieszanych, czasami także na trawnikach. Pojawiają się od lipca do października.

Znaczenie Saprotrof. Jest grzybem trującym, nawet śmiertelnie. Zawiera amanitotoksyny – te same trucizny, które występują w muchomorach.

Przypisy

Kategoria:Pieczarkowate Kategoria:Grzyby trujące Kategoria:Mykobiota Polski