Nagroda Goya dla najlepszej aktorki (hiszp. Premio Goya a la mejor interpretación femenina protagonista) – nagroda filmowa przyznawana od 1987 roku przez Hiszpańską Akademię Sztuki Filmowej za najlepszą główną rolę żeńską.

Dotychczasową rekordzistką w tej kategorii jest Carmen Maura, która sięgnęła po statuetkę trzykrotnie. Po dwie nagrody zdobyły: Verónica Forqué, Cecilia Roth, Penélope Cruz, Maribel Verdú, Lola Dueñas, Emma Suárez i Patricia López Arnaiz. Najwięcej nominacji otrzymała Penélope Cruz (12 wskazań).

Laureatki i nominowane 1986–1990 1986: Amparo Rivelles – Trzeba rozebrać nasz dom (Hay que deshacer la casa) Victoria Abril – Czas milczenia (Tiempo de silencio) Ángela Molina – Połowa nieba (La mitad del cielo)

1987: Verónica Forqué – Radosne życie (La vida alegre) Victoria Abril – El Lute (El lute: camina o revienta) Irene Gutiérrez Caba – Dom Bernardy Alby (La casa de Bernada Alba)

1988: Carmen Maura – Kobiety na skraju załamania nerwowego (Mujeres al borde de un ataque de nervios) Victoria Abril – Baton Rouge Ana Belén – Miss Caribe María Fernanda d'Ocón – Kredowe drogi (Caminos de tiza) Ángela Molina – Światła i cienie (Luces y sombras)

1989: Rafaela Aparicio – Morze i czas (El mar y el tiempo) Victoria Abril – Jeśli ci powiedzą, że zginąłem (Si te dicen que caí) Ana Belén – Lot gołębicy (El vuelo de la paloma) Verónica Forqué – Zagraniczne zakupy (Bajarse al moro) Ángela Molina – Przedmioty miłości (Las cosas del querer)

1990: Carmen Maura – Aj, Carmela! (¡Ay, Carmela!) Victoria Abril – Zwiąż mnie (¡Átame!) Charo López – Najbardziej naturalna sprawa (Lo más natural)

1991–2000 1991: Silvia Munt – Skrzydła motyla (Alas de mariposa) Victoria Abril – Kochankowie (Amantes) Maribel Verdú – Kochankowie (Amantes)

1992: Ariadna Gil – Belle époque (Belle Époque) Penélope Cruz – Szynka, szynka (Jamón Jamón) Assumpta Serna – Mistrz szpady (El maestro de esgrima)

1993: Verónica Forqué – Kika Carmen Maura – Cienie bitwy (Sombras en una batalla) Emma Suárez – Ruda wiewiórka (La ardilla roja)

1994: Cristina Marcos – Wszyscy mężczyźni są tacy sami (Todos los hombres sois iguales) Ana Belén – Namiętność po turecku (La pasión turca) Ruth Gabriel – Policzone dni (Días contados)

1995: Victoria Abril – Po śmierci o nas zapomną (Nadie hablará de nosotras cuando hayamos muerto) Ariadna Gil – Antarktyda (Antártida) Marisa Paredes – Kwiat mego sekretu (La flor de mi secreto)

1996: Emma Suárez – Pies ogrodnika (El perro del hortelano) Ana Torrent – Teza (Tesis) Concha Velasco – Po drugiej stronie ogrodu (Más allá del jardín)

1997: Cecilia Roth – Martin Julia Gutiérrez Caba – Kolor chmur (El color de las nubes) Maribel Verdú – Szczęśliwa gwiazda (La buena estrella)

1998: Penélope Cruz – Dziewczyna marzeń (La niña de tus ojos) Cayetana Guillén Cuervo – Dziadek (El abuelo) Najwa Nimri – Kochankowie z Kręgu Polarnego (Los amantes del círculo polar) Leonor Watling – Godzina odważnych (La hora de los valientes)

1999: Cecilia Roth – Wszystko o mojej matce (Todo sobre mi madre) Ariadna Gil – Czarne łzy (Lágrimas negras) Carmen Maura – Lizbona (Lisboa) Mercedes Sampietro – Bądźcie znowu razem (Cuando vuelvas a mi lado)

2000: Carmen Maura – Kamienica w Madrycie (La comunidad) Icíar Bollaín – Leo Lydia Bosch – You’re the One (Una historia de entonces) Adriana Ozores – Morderstwo podczas pełni (Plenilunio)

2001–2010 2001: Pilar López de Ayala – Joanna Szalona (Juana la Loca) Victoria Abril – Boskie jak diabli (Sin noticias de Dios) Nicole Kidman – Inni (The Others) Paz Vega – Tylko moja (Sólo mía)

2002: Mercedes Sampietro – To, co nas łączy (Lugares comunes) Ana Fernández – Historia pocałunku (Historia de un beso) Adriana Ozores – Życie niczyje (La vida de nadie) Leonor Watling – Moja matka woli kobiety (A mi madre le gustan las mujeres)

2003: Laia Marull – Moimi oczami (Te doy mis ojos) Ariadna Gil – Żołnierze spod Salaminy (Soldados de Salamina) Adriana Ozores – Uśpione szczęście (La suerte dormida) Sarah Polley – Moje życie beze mnie (My Life Without Me)

2004: Lola Dueñas – W stronę morza (Mar adentro) Pilar Bardem – Ukochana Maria (María querida) Ana Belén – Rzeczy, dla których warto żyć (Cosas que hacen que la vida valga la pena) Penélope Cruz – Namiętność (Non ti muovere)

2005: Candela Peña – Księżniczki (Princesas) Adriana Ozores – Heroina (Heroína) Nathalie Poza – Trudne czasy (Malas temporadas) Emma Vilarasau – Pamiętaj o mnie (Para que no me olvides)

2006: Penélope Cruz – Volver Silvia Abascal – Głupia dama (La dama boba) Marta Etura – GranatowyPrawieCzarny (Azuloscurocasinegro) Maribel Verdú – Labirynt fauna (El laberinto del fauno)

2007: Maribel Verdú – Siedem stołów bilardowych (Siete mesas de billar francés) Blanca Portillo – Siedem stołów bilardowych (Siete mesas de billar francés) Belén Rueda – Sierociniec (El orfanato) Emma Suárez – Pod gwiazdami (Bajo las estrellas)

2008: Carme Elías – Camino Verónica Echegui – Spacerniak (El patio de mi cárcel) Ariadna Gil – Aurora i archanioł (Sólo quiero caminar) Maribel Verdú – Ślepe słoneczniki (Los girasoles ciegos)

2009: Lola Dueñas – Ja, też! (Yo, también) Penélope Cruz – Przerwane objęcia (Los abrazos rotos) Maribel Verdú – Tetro Rachel Weisz – Agora (Ágora)

2010: Nora Navas – Czarny chleb (Pa negre) Elena Anaya – Noc w Rzymie (Habitación en Roma) Belén Rueda – Oczy Julii (Los ojos de Julia) Emma Suárez – Moskitiera (La mosquitera )

2011–2020 2011: Elena Anaya – Skóra, w której żyję (La piel que habito) Inma Cuesta – Uśpiony głos (La voz dormida) Verónica Echegui – Kołysanka z Katmandu (Katmandú, un espejo en el cielo) Salma Hayek – Życie to jest to (La chispa de la vida)

2012: Maribel Verdú – Śnieżka (Blancanieves) Penélope Cruz – Powtórnie narodzony (Venuto al mondo) Aida Folch – Artysta i modelka (El artista y la modelo) Naomi Watts – Niemożliwe (The Impossible)

2013: Marian Álvarez – Tylko ja (La herida) Inma Cuesta – O trzy wesela za dużo (Tres bodas de más ) Aura Garrido – Sztokholm (Stockholm) Nora Navas – Przecież wszyscy ją kochamy (Tots volem el millor per a ella)

2014: Bárbara Lennie – Magical Girl Elena Anaya – Wszyscy nie żyją (Todos están muertos) Macarena Gómez – Gniazdo ryjówek (Musarañas) María León – Marsella

2015: Natalia de Molina – Wikt i opierunek (Techo y comida) Juliette Binoche – Nikt nie chce nocy (Nadie quiere la noche) Penélope Cruz – Mama (Ma ma) Inma Cuesta – Krwawe gody (La novia)

2016: Emma Suárez – Julieta Penélope Cruz – Królowa Hiszpanii (La reina de España) Bárbara Lennie – Maria i inni (María (y los demás)) Carmen Machi – Przez otwarte drzwi (La puerta abierta)

2017: Nathalie Poza – Trudno powiedzieć żegnaj (No sé decir adiós) Penélope Cruz – Kochając Pabla, nienawidząc Escobara (Loving Pablo) Emily Mortimer – Księgarnia z marzeniami (The Bookshop) Maribel Verdú – Abrakadabra (Abracadabra)

2018: Susi Sánchez – Niedzielna choroba (La enfermedad del domingo) Penélope Cruz – Wszyscy wiedzą (Todos lo saben) Lola Dueñas – Podróż do pokoju matki (Viaje al cuarto de una madre) Najwa Nimri – Kto ci zaśpiewa (Quién te cantará)

2019: Belén Cuesta – Wieczny okop (La trinchera infinita) Penélope Cruz – Ból i blask (Dolor y gloria) Greta Fernández – Córka złodzieja (La hija de un ladrón) Marta Nieto – Matka (Madre)

2020: Patricia López Arnaiz – Ane Amaia Aberasturi – Sabat sióstr (Akelarre) Kiti Mánver – Niewygodny układ (El inconveniente) Candela Peña – Wesele Rosy (La boda de Rosa)

2021–2030 2021: Blanca Portillo – Maixabel Penélope Cruz – Matki równoległe (Madres paralelas) Petra Martínez – Takie było życie (La vida era eso) Emma Suárez – Josefina

2022: Laia Costa – Pięć małych wilczków (Cinco lobitos) Anna Castillo – Dzikie słoneczniki (Girasoles silvestres) Marina Foïs – Bestie (As bestas) Bárbara Lennie – Krzywe linie Boga (Los renglones torcidos de Dios) Vicky Luengo – Korek (Suro)

2023: Malena Alterio – Niech nie śpi nikt (Que nadie duerma) Laia Costa – Un amor Patricia López Arnaiz – 20 000 gatunków pszczół (20.000 especies de abejas) María Vázquez – Matria Carolina Yuste – Żarty i papierosy (Saben aquell)

2024: Carolina Yuste – Agentka (La infiltrada) Patricia López Arnaiz – Iskierki (Los destellos) Julianne Moore – W pokoju obok (La habitación de al lado) Tilda Swinton – W pokoju obok (La habitación de al lado) Emma Vilarasau – Niech płonie (Casa en flames)

2025: Patricia López Arnaiz – Niedziele (Los domingos) Susana Abaitua – Spowita w mrok (Un fantasma en la batalla) Ángela Cervantes – Furia (La furia) Nora Navas – Moja przyjaciółka Eva (Mi amiga Eva) Antonia Zegers – Wygnane (Los Tortuga)

Aktorki wielokrotnie nominowane Poniżej znajdują się wszystkie aktorki nominowane przynajmniej dwa razy w tej kategorii - w kolejności malejącej (stan na kwiecień 2026).

Aktorka Nagrody NominacjeCarmen Maura35Penélope Cruz212Maribel Verdú28Emma Suárez26Patricia López Arnaiz24Lola Dueñas23Verónica Forqué23Cecilia Roth22Victoria Abril18Ariadna Gil15Elena Anaya13Bárbara Lennie13Nora Navas13Laia Costa12Candela Peña12Blanca Portillo12Nathalie Poza12Mercedes Sampietro12Carolina Yuste12Ana Belén04Adriana Ozores04Inma Cuesta03Ángela Molina03Verónica Echegui02Najwa Nimri02Belén Rueda02Leonor Watling02

Przypisy

Linki zewnętrzne Oficjalna strona Premios Goya IMdB Nagroda Goya

aktorka Goya