Antoni Kasper Karol Barański herbu Ślepowron (ur. 1 stycznia 1850 w Lisku, zm. 26 stycznia 1915 we Lwowie) – polski doktor medycyny, lekarz i profesor weterynarii.
Życiorys Urodził się 1 stycznia 1850 w Lisku. Pochodził z rodziny Barańskich herbu Ślepowron, zamieszkującej w tym mieścieJózef Budziak, Dzieje Leska 1772-1918, Lesko-Wiedeń-Kraków 1995, s. 19-21.Akt urodzenia Mariana Mieczysława Antoniego Barańskiego (bratanka Antoniego Kaspra Barańskiego) z 17.04.1891 r. Akta stanu cywilnego Parafii Rzymskokatolickiej w Lesku. Księga urodzeń, małżeństw i zgonów dla miejscowości Lesko, Bezmiechowa Dolna, Bezmiechowa Górna, Glinne, Huzele, Weremień, Łączki, Jankowce, Łukawica, Manasterzec, Posada Leska, Postołów, Wola Postołowa, Załuż, Wujskie. Archiwum Państwowe w Rzeszowie Oddział w Sanoku, 60/1295/0/-/1.. Był synem Roberta Barańskiego, aptekarza i działacza społecznego, wnukiem Kaspra Barańskiego, założyciela apteki w LiskuMarian Barański, Opowieść o jednym miasteczku i jednej rodzinie, mikrofilm w Bibliotece Ossolineum we Wrocławiu, 15327/I..
W latach 1869/1870 i 1870/1871 studiował na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Jagiellońskiego, zaliczając jeden semetr. Ponadto zaliczył dwa semestry na Uniwersytecie Lwowskim. Studiował medycynę w Wiedniu, gdzie w 1874 uzyskał stopień doktora wszech nauk lekarskich. Od 1876 odbywał studia weterynarii w Instytucie Weterynaryjnym w Wiedniu, gdzie w 1879 otrzymał tytuł lekarza weterynarii. Od 1877 do 1878 był lekarzem armii imperium osmańskiego. Od 1879 przez dwa lata pracował jako lekarz dla ludności oraz weterynarz okręgowy w bośniackiej Tuzli. Na przełomie 1880/1881 krótkotrwale był docentem i wykładowcą nauk weterynaryjnych w Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego. W tym roku był współzałożycielem C.K. Szkoły Weterynaryjnej we Lwowie, w której był jednym trzech profesorów-twórców uczelni (prócz prof. Piotra Seifmana i Henryka Kady'iego) i objął tam stanowisko kierownika Instytutu Produkcji Zwierzęcej i Fizjologii (1881-1884), następnie prowadził Zakład Hodowli Zwierząt (1884-1905), był wykładowcą hodowli zwierząt (produkcji zwierzęcej), fizjologii, farmakologii i nauki o oględzinach bydła i mięsa, akuszerii, weterynarii sądowej, a ponadto szefował tamtejszej bibliotece (1881–1889). Pracował jako profesor zwyczajny. W 1886 był współzałożycielem czasopisma „Przegląd Weterynarski”, którego został pierwszym redaktorem. Członek i działacz Galicyjskiego Towarzystwa Gospodarskiego, członek jego Komitetu (10 lipca 1883–13 czerwca 1893)Szematyzm Królestwa Galicji i Lodomerii z Wielkim Księstwem Krakowskim na rok 1883, s. 559; 1884, s. 543; 1885, s. 543; 1886, s. 543; 1887, s. 544; 1888, s. 545; 1889, s. 636; 1890, s. 636; 1891, s. 636; 1892, s. 637; 1893, s. 637.. W 1906 odszedł na emeryturę.
W zakresie swojej pracy naukowej badał np. rasy bydła krajowego, dziedziczenie umaszczenia u bydła, dziedziczenie wad u koni, opisywał historię weterynarii, lecznictwa zwierząt, hodowli zwierząt domowych, ustawodawstwo weterynaryjne. Był autorem ok. 60 prac naukowych, także w języku niemieckim. Podczas pobytu w Tuzli publikował prace np. o księgosuszu. Był autorem kilku podręczników dla studentów weterynarii i rolnictwa. Zajmował się opracowaniem i wytwarzaniem szczepionki przeciw ospie, celem której wspólnie z Pawłem Kretowiczem założył zakład krowiankowy we Lwowie.
Zmarł 26 stycznia 1915 we Lwowie.
Publikacje Anleitung zur Viehund Fleischbeschau, für Stadt- und Bezirksärzte, Thierärzte, Sanitätsbeamte, sowie besonders zum Gebrauche für Physikats-Candidaten, von (1880) Leitfaden der Veterinär-Polizei für Stadtund Bezirksärzte, Thierärzte, Sanitäts-Beamte, sowie fur Physikats-Candidaten (1881) Oszustwa w handlu końmi (1882) Chów koni, poprzedzony wykładem ogólnych zasad hodowli zwierząt gospodarskich, z 21 rycinami najcelniejszych ras koni mianowicie krajowych, przez Jul. Kossaka, Część I i II (1883) Die Zähmung unserer Hausthiere (1884) Handbuch sämmtlicher Veterinärgesetze und Verordnungen, die in Oesterreich-Ungarn und Bosnien giltig sind (1884) Geschichte der Thierzucht und Thiermedizin im Alterthum (1886) Gruda z brahy, podręczniki gospodarskie nr. 1 (1886) Geschichte der Thierzucht und Thiermedicin im Alterthum (1886) Historya bydła krajowego, zesz. I. Badania dotyczące ras i hodowli bydła w ubiegłych wiekach (1887) Mały podręcznik weterynaryi (1888) Żywienie bydła (1889) Konie gospodarskie ich wychów i utrzymanie (1889) Thierproduktion. I Teil: Naturgeschichte und Racenlehre der Hausthiere (1890) Die vorgeschichtliche Zeit im Lichte der Hausthiercultur (1897)
Przypisy
Linki zewnętrzne Dzieła Antoniego Barańskiego w bibliotece Polona
Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu Franciszkańskiego we Lwowie Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu Jagiellońskiego (okres zaborów) Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Wiedeńskiego Antoni Kategoria:Członkowie Komitetu Galicyjskiego Towarzystwa Gospodarskiego Kategoria:Ludzie urodzeni w Lesku Kategoria:Ludzie związani z Tuzlą Kategoria:Nauczyciele akademiccy Akademii Medycyny Weterynaryjnej we Lwowie Kategoria:Polscy lekarze Kategoria:Polscy przedstawiciele nauk weterynaryjnych Kategoria:Urodzeni w 1850 Kategoria:Zmarli w 1915