thumb|Waldemar Żurek podczas akcji Tour de KonstytucjaPL w Sanoku (2023) mały|Waldemar Żurek w Sejmie (2026) Waldemar Jan Żurek (ur. 6 stycznia 1970 w Chrzanowie) – polski prawnik, były sędzia Sądu Okręgowego w Krakowie, członek Krajowej Rady Sądownictwa (2010–2018) oraz jej rzecznik prasowy (2018), minister sprawiedliwości w trzecim rządzie Donalda Tuska i prokurator generalny (od 2025).
Życiorys Absolwent Technikum Leśnego w Brynku i Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego. Jako uczeń działał w Konfederacji Polski Niepodległej.
Pełnił urząd sędziego Sądu Okręgowego w Krakowie; przez ponad 14 lat był również jego rzecznikiem prasowym. Od listopada 2002 do maja 2003 pracował jako główny specjalista w Ministerstwie Sprawiedliwości. Od maja 2009 do listopada 2009 oraz od czerwca 2010 do września 2010 był delegowany do Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury, gdzie pełnił czynności administracyjne.
W marcu 2010 został wybrany przez Zebranie Przedstawicieli Zgromadzeń Ogólnych Sędziów Okręgów do Krajowej Rady Sądownictwa (KRS). W lutym 2014 został wybrany do Rady na drugą kadencję uzyskując rekordową liczbę głosów. Do marca 2018 pełnił funkcję rzecznika prasowego KRS.
Podczas kryzysu wokół Sądu Najwyższego wziął udział w proteście pod Sejmem 16 lipca 2017 oraz opracował komunikat z apelem o udział w demonstracji przeciwko zmianom w wymiarze sprawiedliwości przed Pałacem Prezydenckim w listopadzie 2017. Zastępca rzecznika dyscyplinarnego przy Sądzie Apelacyjnym w Krakowie nie stwierdził podstaw do podejmowania wobec niego czynności dyscyplinarnych za udział w protestach przed Sejmem 16 lipca 2017.
W styczniu 2018 został odwołany przez nową prezes Sądu Okręgowego w Krakowie Dagmarę Pawełczyk-Woicką z funkcji rzecznika prasowego ds. cywilnych tego sądu. Po upublicznieniu nieprawdziwej informacji, że stało się to po „jednogłośnej pozytywnej opinii Kolegium Sądu Okręgowego”, sześcioro z ośmiorga członków Kolegium zrezygnowało z udziału w pracach Kolegium motywując to brakiem możliwości współpracy z Dagmarą Pawełczyk-Woicką i nieuprawnionymi treściami w protokole o odwołaniu sędziego Waldemara Żurka; śledztwo w sprawie poświadczenia nieprawdy przez prezes sądu wszczęła Prokuratura Krajowa.
W lipcu 2018 został przeniesiony przez Dagmarę Pawełczyk-Woicką z II Wydziału Cywilnego Odwoławczego do I Wydziału Cywilnego (I instancja). W wydanych oświadczeniach Stowarzyszenie Sędziów „Themis” i Stowarzyszenie Sędziów Polskich „Iustitia” określiły to jako „politycznie motywowaną szykanę wobec tego sędziego” i „próbę zastraszenia sędziów występujących otwarcie przeciwko działaniom zmierzającym do politycznego podporządkowania wymiaru sprawiedliwości”.
W wyroku z 16 czerwca 2022 ETPC orzekł, że Polska, przerywając kadencję Żurka w Krajowej Radzie Sądownictwa w marcu 2018, naruszyła art. 6 ust. 1 EKPC, a szykanując go za medialne wypowiedzi przeciwko zmianom w sądownictwie i w rezultacie w obronie praworządności - również art. 10. ETPC zasądził na rzecz sędziego 15 tys. euro z tytułu szkód niemajątkowych i 10 tys. euro z tytułu kosztów i wydatków.
W latach 2004–2008 był członkiem zarządu Stowarzyszenia Sędziów Polskich „Iustitia”. Od 2018 członek zarządu głównego Stowarzyszenia Sędziów „Themis”.
7 czerwca 2024 został zastępcą dyrektora ds. organizacyjnych Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury.
23 lipca 2025 premier Donald Tusk ogłosił go kandydatem na urząd ministra sprawiedliwości. Następnego dnia prezydent RP Andrzej Duda powołał go na to stanowiskoPostanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 24 lipca 2025 r. nr 1131.28.2025 o zmianie w składzie Rady Ministrów ().. Aby objąć funkcję ministra, musiał wcześniej zrzec się funkcji sędziego, z powodu zakazu łączenia tych dwóch funkcji.
Jako minister sprawiedliwości w lipcu 2025 wystąpił o odwołanie 44 sędziów z funkcji komisarzy wyborczych, a we wrześniu 2025 odwołał 25 prezesów i wiceprezesów sądów.
Nagrody W 2016 otrzymał nagrodę „Złoty Paragraf”, przyznawaną przez redakcję „Dziennika Gazety Prawnej” dla najwybitniejszych przedstawicieli świata prawniczego, w kategorii „Najlepszy sędzia”. Na uroczystości z okazji 6. rocznicy powstania Komitetu Obrony Demokracji, która odbyła się 27 listopada 2021 w Warszawie, otrzymał nagrodę „Przyjaciel Demokracji” w kategorii „Prawnik” – za niezłomne trwanie w oporze wobec łamania praworządności w połączeniu z ofiarną aktywnością obywatelską. W trakcie X Gali Nagrody, która odbyła się 17 grudnia 2022 w Lublinie, został laureatem Nagrody im. prof. Zbigniewa Hołdy. Laudację na cześć sędziego wygłosił Adam Bodnar.
Wybrane publikacje
Życie prywatne W 2009 rozwiódł się z żoną, z pierwszego małżeństwa ma dwie córki.
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego Kategoria:Członkowie Krajowej Rady Sądownictwa Kategoria:Sędziowie III Rzeczypospolitej Kategoria:Rzecznicy prasowi w Polsce Kategoria:Urzędnicy Ministerstwa Sprawiedliwości (III Rzeczpospolita) Kategoria:Ludzie urodzeni w Chrzanowie Kategoria:Urodzeni w 1970